Strona główna
Serdecznie witamy! break

Jak zostać przedszkolakiem?


 

 

Prezentacja- zebranie pdf - proszę klikąć aby otworzyć


Ankieta o dziecku     proszę klikąć aby otworzyć

(prosimy wypełnić komputerowo i odesłać e-mailem, nie drukowć , nie skanować)


Program adaptacyjny-   proszę klikąć aby otworzyć


Jestem sobie przedszkolaczek - ulotka (proszę kliknąć)

(co do przedszkola)

Dobre rady (proszę kliknąć)


Kiedy posłać dziecko do przedszkola (proszę kliknąć) 


Zanim pójdę do przedszkola (proszę kliknąć) 

List do rodziców (proszę kliknąć) 


 

ATUTY NASZEGO PRZEDSZKOLA:

  -serdeczna, rodzinna atmosfera 
  - indywidualne i podmiotowe traktowanie każdego dziecka 
  - usytuowanie przedszkola z dala od ruchliwych i zadymionych ulic 
  - bogata oferta zajęć dodatkowych 
  - stosowanie elementów nowoczesnych metody i formy pracy, pobudzających dzieci         do 
aktywności i działania 

  - możliwość lepszego poznania naszego miasta oraz regionu w trakcie różnorodnych     wycieczek, spotkań z interesującymi ludźmi 
  - wysoko wykwalifikowana kadra pedagogiczna 

- dobrze wyposażone sale oraz duży plac do zabaw ruchowych na powietrzu 
  - smaczna, zdrowa i urozmaicona kuchnia 
  program  adaptacyjny, umożliwiający dziecku spędzanie pierwszych chwil w przedszkolu w towarzystwie rodziców 
 ciekawa oferta współpracy przedszkola z rodzicami 
 otwartość przedszkola na propozycje dzieci i rodziców 



NADAJĘ SIĘ NA PRZEDSZKOLAKA:

  • Zostaję na trochę bez mamy;
  • Umiem się ubrać i rozebrać (jeszcze nie całkiem samodzielnie);
  • Umiem się sam załatwić i umyć ręce (czasami ktoś mi pomaga);
  • Sam jem (chociaż nie robię tego szybko);
  • Mówię zdaniami (to nie jest największy problem, bo w przedszkolu się nauczę).



CO DO PRZEDSZKOLA?

  • Luźne spodnie lub spódnica w gumkę, bluza dresowa lub lekki sweterek – czyli ubiór „na cebulkę”, ważniejsza wygoda od elegancji. 
  • Kapcie – najlepiej na rzepy, kurtka z suwakiem, który łatwo się zapina.
  • Ubrania z rozciągliwymi dekoltami.
  • Ubrania  na zmianę (gdyby zdarzyła się „wpadka”).
  • Podkoszulek do przebrania (gdy przy zupie zadrży ręka), ewentualnie fartuszek. 
  • Podpisana piżama i pościel. 
  • Ukochany miś, dzięki któremu łatwiej będzie przeżyć rozstanie z mamą.
  • Poduszeczka, żeby przyjemnie było odpoczywać.



RADY DLA RODZICÓW

  1. Nie przeciągaj pożegnania w szatni; pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź.
  2. Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu; jeśli zrobisz to choć raz, będzie wiedziało, że łzami można wszystko wymusić.
  3. Nie obiecuj; jeśli pójdziesz do przedszkola to coś dostaniesz; kiedy będziesz odbierać dziecko, możesz dać mu maleńki prezencik, ale nie może to być forma przekupywania.
  4. Kontroluj się, co mówisz. Zamiast: „już możemy wracać do domu”, powiedz: „teraz możemy iść do domu”. To niby niewielka różnica, a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk.
  5. Nie wymuszaj na dziecku, żeby zaraz po przyjściu do domu opowiedziało, co wydarzyło się w przedszkolu, to powoduje niepotrzebny stres.
  6. Jeśli dziecko przy pożegnaniu płacze, postaraj się, żeby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata. Rozstania z tatą są mniej bolesne.
  7. Pamiętaj! Żegnaj i witaj swoje dziecko zawsze z uśmiechem !


Co może zrobić rodzic, by ułatwić dziecku przekroczenie progu przedszkolnego?

  • Wytwarzać u dziecka pozytywne nastawienie do przedszkola.
  • Stopniowo dostosowywać rytm dnia dziecka do tego, jaki panuje w przedszkolu (np. zbliżone pory posiłków, przesunięcie drzemki na godzinę odpowiadającą porze leżakowania).
  • Kształtować u dziecka umiejętności porozumiewania się z innymi dziećmi i dorosłymi (poprzez zachętę do prowadzenia rozmów, dzielenie się przeżyciami).
  • Włączyć dziecko w przygotowania do pójścia do przedszkola, kupując wspólnie  piżamkę czy przytulankę, która będzie mu towarzyszyć.
  • Przeprowadzić tzw. trening umiejętności społecznych, polegający na doświadczaniu przez dziecko przebywania z innymi dorosłymi i dziećmi a także rozstania z rodzicami.
  • Wdrażać dziecko do samoobsługi (samodzielne jedzenie łyżką, mycie rąk, załatwianie potrzeb fizjologicznych, zdejmowanie i ubieranie podstawowych części garderoby).
  • Dostarczać dziecku materiały plastyczne, z którymi zetknie się w przedszkolu.
  • Stopniowo oswajać dziecko z okolicą, budynkiem przedszkolnym, placem zabaw a także salą i personelem placówki.
  • Brać udział w zajęciach adaptacyjnych.


Adaptację ułatwia:

  • Racjonalne podjęcie decyzji.
  • Pozytywne myślenie o placówce (zaufanie do personelu).
  • Poznanie placówki przez dziecko.
  • Wcześniejsze dostarczanie dziecku doświadczeń przebywania z innymi dorosłymi, bycia bez mamy.
  • Umożliwienie kontaktów z innymi dziećmi.
  • Usamodzielnienie dziecka.
  • Jasne ustalenia reguł gry i konsekwencja w ich przestrzeganiu ( kto, gdzie, kiedy, dlaczego).
  • Stopniowe przyzwyczajanie dziecka do placówki (krótki czas pobytu, bez posiłków, leżakowania), towarzyszenie dziecku.
  • Akceptacja dziecka i zrozumienie jego stresu, wspieranie dziecka.
  • Okazywanie spokoju, poczucia bezpieczeństwa podczas rozstania.
  • Czas na bycie z dzieckiem po odebraniu z przedszkola.
  • Ujednolicenie rytmu życia w przedszkolu i domu.


Adaptację utrudnia:

  • Niepewność decyzji.
  • Brak zaufania do placówki, podejrzliwość wobec personelu.
  • Nadopiekuńczość, wyręczanie dziecka w czynnościach związanych z samoobsługą. Traktowanie dziecka przedmiotowo (syndrom „worka kartofli”).
  • Wyrzuty sumienia, niepokój, lęk, poczucie zagrożenia.
  • Nieznajomość placówki.
  • Brak jasnych reguł,zmienność.
  • Brak doświadczeń społecznych w kontaktach z innymi dorosłymi i dziećmi.
  • „Złe” przyzwyczajenia dziecka (np. zasypianie z dzieckiem).
  • Straszenie przedszkolem, paniami...
  • Brak zrozumienia dla trudnych zachowań dziecka, obrażanie się na dziecko, odrzucanie.


Dobre rady na pierwszy dzień:

  • opowiedz dziecku jak będzie wyglądał jego dzień i postaraj się, by tak było,
  • wstańcie na tyle wcześnie, by dać dziecku szansę na spokojne zjedzenie śniadania i inne rutynowe czynności,
  • możliwie konkretnie powiedz dziecku, kiedy je odbierzesz (np. po obiedzie, a nie „za chwilkę”) i koniecznie dotrzymaj obietnicy,
  • nie przeciągaj pożegnania - nic tak nie utrwala płaczu dziecka jak świadomość, że za jego pomocą może ono osiągnąć to, na czym mu w danej chwili zależy,
  • kontroluj co mówisz do dziecka,
  • bądź świadomy, że często drugie pożegnanie jest trudniejsze i bardziej dramatyczne od pierwszego.


Co każdy przedszkolak mieć powinien

  • Kapcie - najlepiej na rzepy,  podpisane
  • Ubrania luźne i wygodne, bez zapinanych mankietów, łatwe do zdjęcia,
  • Dodatkowe ubrania na zmianę (majteczki, spodnie, rajstopy, podkoszulka, bluzka),
  • Zestaw do leżakowania: powleczona poduszka, powłoczka na koc, piżamka (w worku - podpisana),
  • Wyprawka (tablica w szatni).

 

Postawy i zachowania dorosłych.

Postawy i zachowania dorosłych stanowią dla dziecka pierwsze wzorce,
z których będzie czerpać w trakcie życia.


PAMIĘTAJMY !

  • Jeśli dziecko jest zawstydzane, uczy się poczucia winy.
  • Jeśli dziecko doświadcza wrogości, uczy się walczyć.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze krytyki, uczy się potępiać.
  • Jeśli dziecko musi znosić kpiny, uczy się nieśmiałości.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze zachęty, uczy się ufności.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze aprobaty, uczy się lubić siebie.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze akceptacji i przyjaźni, uczy się tego, jak znaleźć miłość w świecie.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze uczciwości, uczy się sprawiedliwości.
  • Jeśli dziecko żyje w poczuciu bezpieczeństwa, uczy się ufności.
  • Jeśli dziecko jest akceptowane i chwalone, uczy się doceniać innych.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze tolerancji, uczy się być cierpliwym.

 

 

Imię i Nazwisko, Firma *
E-mail: *
Numer telefonu
Pytanie: *
 
 
Prosimy wypełnić pola oznaczone (*)

« Powrót

Przedszkole nr 4 w Złotowie

ul. Królowej Jadwigi 54, 77-400 Złotów
tel. +48 67 263 2705