Strona główna
Serdecznie witamy! break

PSZCZÓŁKI

NAUCZYCIELKI PRACUJACE W GRUPIE: mgr Justyna Gołębiewska, mgr Iwona Kraczkowska, mgr Paulina Jankowska

nauczyciel współorganizujacy kształcenie mgr  Kamila Czarnotta, nauczyciel języka angielskiego: mgr Paulina Jankowska

pomoc nauczyciela : Karolina Biała

Zajęcia

Poniedziałek

Wtorek

Środa

Czwartek

Piątek

Religia

12:30 -13:00

Angielski

11:00- 11:30

 

Religia

12:30 – 13:00

Angielski

11:00 – 11:30

------------

Rozmowy indywidualne poniedziałek 12:30 – 13:00

Aktywności

Poniedziałek

Wtorek

Środa

Czwartek

Piątek

Mowa/językowa

ruchowa

Mowa/językowa

Plastyczna/techniczna

Społeczna

matematyczna

Muzyczna

gimnastyczna

Plastyczna/techniczna

matematyczna

 

RAMOWY ROZKŁAD DNIA W PUBLICZNYM PRZEDSZKOLU NR 2 – 2020/2021 – PSZCZÓŁKI

Podstawa prawna: § 12 ust. 4 Rozporządzenia MEN z dnia 28 lutego 2019 roku (poz. 502 z 15.03.2019 r.) w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli.

LP

GODZINY

CZYNNOŚCI

 1.

7:30 – 8:00

Schodzenie się dzieci. Zabawy swobodne w kącikach zainteresowań

 2.

8:00 – 8:30

Wykonanie zadań indywidualnych, zabawy logopedyczne, czynności porządkowo-gospodarcze, czynności przygotowujące do zajęć. Ćwiczenia poranne. Zabiegi higieniczne, przygotowanie do śniadania, śniadanie

 3.

8:30 – 8:45

Zabiegi higieniczne po śniadaniu

 4.

8:45 – 10:15

Zabawy edukacyjne zgodne z podstawą programową. Zabawy wspomagające rozwój fizyczny, emocjonalny, społeczny i poznawczy. Zabawy swobodne i zorganizowane w sali i na powietrzu. Zabawy edukacyjne: zabawa dydaktyczna, konstrukcyjna lub tematyczna. Zajęcia z religii.

 5.

10:15 – 11:45

Zabawy, gry sportowe oraz ćwiczenia kształtujące postawę dziecka, zabawy organizowane i swobodne na placu przedszkolnym, spacery, wycieczki. Zabawa ruchowa.

 6.

11:45 – 12:00

Czynności porządkowe – higieniczne, przygotowanie do obiadu

 7.

12:00 – 12:20

Obiad

 8.

12:20 – 13:45

Zabiegi higieniczne po obiedzie. Kwadrans na bajkę, ćwiczenia utrwalające wiadomości z zajęć edukacyjnych, zabawy podejmowane z inicjatywy dzieci. Zabawy muzyczne, twórcze, plastyczne i inne rozwijające zdolności dzieci i zainteresowania. Zabawy aktywizujące i badawcze. Zabawy i gry wspomagające rozwój fizyczny dziecka. Zajęcia terapeutyczne i relaksacyjno-wyciszające. Zabawy w ramach pracy wyrównawczej.

 9.

13:45 – 14:00

Czynności porządkowe i higieniczne.

 10.

14:00 – 14:15

14:15 – 15:00

Podwieczorek. Gry i zabawy edukacyjne. Zabawy tematyczne, loteryjki, układanie puzzli. Praca wyrównawcza – wykonywanie zadań indywidualnych. Zabawy swobodne w sali lub na powietrzu.

16.04.2021 Justyna Gołębiewska

Mogę zostać wynalazcą

 

„Wynalazca” – rozmowa na temat opowiadania.

 

Wynalazki
Renata Piątkowska
Jak ja chciałbym zostać wynalazcą. Taki wynalazca nic nie robi, tylko siedzi sobie i myśli, a jak
coś wymyśli, to zrywa się na równe nogi i woła: „Już wiem!”. A jak powie, co wie, wszyscy go
chwalą, że taki mądry, i dziwią się, jak on na to wpadł. Martwi mnie tylko, że prawie wszystko
już wymyślono. No bo tak, są już okręty i samoloty, hulajnogi i magnesiki na lodówkę. Nawet
śmieciary, armaty i rodzynki w czekoladzie już są. Dawniej, gdy na świecie brakowało wielu fajnych
rzeczy, było dużo łatwiej. Wystarczyło, że taki wynalazca posiedział chwilę, pomyślał i już
mógł wołać: „Hura!”, bo wymyślił właśnie gumę do żucia albo chipsy cebulowe.
A teraz co? Wszystko już jest. Chociaż, jak się tak dobrze zastanowić, to może nie wszystko?
Może jednak warto spróbować? Usiadłem więc wygodnie, zamknąłem oczy, złapałem się za
głowę i myślałem tak mocno, że aż cały poczerwieniałem.
– Wiem! – zawołałem wreszcie uradowany. – Poduszki! Nie ma jeszcze usypiających poduszek!
Takich, które głaskałyby po głowie i opowiadały bajki. Wystarczyłoby położyć się
do łóżka, a poduszka już by mruczała do ucha, co tam było dawno temu, za siedmioma
górami, za siedmioma lasami. Mogłaby zaśpiewać też coś cichutko albo połaskotać piórkiem
po nosie.
Tak, teraz pozostawało już tylko wymyślić, jak taką poduszkę zrobić. Jedyne, co przychodziło
mi do głowy, to żeby wsadzić do poszewki babcię. Ona chętnie opowiada bajki, a czasem
coś sobie podśpiewuje pod nosem. Nadaje się więc w sam raz. Właśnie chciałem poderwać
się i wrzasnąć: „Hura! Jestem wielkim wynalazcą!”, gdy w progu pojawiła się babcia. Z trudem
zamknęła drzwi, trzymając w objęciach torbę z zakupami.
– Babciu, posłuchaj, mam świetny pomysł! – zawołałem i szybko opowiedziałem jej, na czym
polega mój wynalazek.
– Nic z tego. Nie chcę siedzieć w poszewce i udawać poduszki. Jestem za duża i nie mam
piórek, za to kiedy ty już śpisz, mam pełne ręce roboty. Wymyśl lepiej coś, żebym nie musiała
w kółko sprzątać i gotować – rzuciła przez ramię, znikając w kuchni.
Zacząłem więc myśleć. Najpierw na siedząco z zamkniętymi oczami, potem leżałem i patrzyłem
w sufit, wreszcie chodziłem tam i z powrotem po pokoju, mrugając tylko od czasu
do czasu. Z tego wszystkiego przegapiłem dobranockę, ale opłaciło się. Wieczorem miałem
gotowy plan i natychmiast przedstawiłem go babci:
– Jak wiesz, jestem wielkim wynalazcą i właśnie wymyśliłem, co trzeba zrobić, żebyś nie
musiała w kółko sprzątać i gotować.
– A to ciekawe – zainteresowała się babcia, a ja jej wszystko dokładnie wyjaśniłem:
– Nie będziesz musiała zmywać naczyń, bo kupimy papierowe kubki i talerzyki. Gotować
też nie musisz, bo będziemy jeść chipsy i inne pyszności. Łóżek nie trzeba będzie ścielić, bo jak
się zamknie drzwi do sypialni, to nie widać, że są rozkopane. Myć możemy się raz na tydzień
i żeby nie brudzić ręczników, będziemy biegać po domu, aż wyschniemy.
Na koniec dodałem, że jak się kupi wykładzinę w ciapki, to nie trzeba będzie odkurzać, bo
na takiej nie widać śmieci. Wiem, co mówię, bo mamy taką w przedszkolu.
– No – podchwyciła babcia – a jak nam się znudzą chipsy, to poskubiemy sobie trawkę
w ogrodzie, tak jak krówki, i wtedy nie trzeba będzie kosić trawnika. – Wyraźnie sobie ze mnie
żartowała.
– E tam – westchnąłem.
Po pierwsze, chipsy nigdy nie mogą się znudzić, a po drugie, dorośli w ogóle nie znają się na
wynalazkach.
Po wysłuchaniu opowiadania dzieci odpowiadają na pytania. Kogo możemy nazwać wynalazcą?
Co trzeba zrobić, by zostać tak nazwanym? Co wynalazł chłopiec? Czy jego pomysły
można nazwać wynalazkami i dlaczego? Czym są wynalazki? Po co ludziom wynalazki?
Gdzie możemy zobaczyć wynalazki na co dzień?
„Wystawa wynalazków” – działanie dzieci. Rodzic pobiera na telefon lub tablet aplikację „Wirtualna
wystawa wynalazków Leonarda da Vinci”. Z internetu należy pobrać komplet znaczników
do wydruku i skanowania – kartki rozcinamy tak, by każdy znacznik był na osobnej. Po uruchomieniu
aplikacja poprosi o zeskanowanie znacznika. Wtedy na ekranie ukaże się poruszający się
jeden z 12 wynalazków Leonarda da Vinci, a sam artysta będzie o nim opowiadał. Znacznik musi
być przez cały czas w zasięgu aparatu telefonu. 
„Wynalazki” – praca plastyczno-konstrukcyjna. Rodzic prowadzi krótką rozmowę na temat: Co
może uszczęśliwić innego człowieka (rodziców, kolegów, rodzeństwo)? Dzieci mają za zadanie
wymyślić urządzenie, które pomagałoby ludziom. Z dostępnych materiałów tworzy "wynalazek"
„Samochody do garażu” – zabawa bieżna. 
 Na 2 klaśnięcia samochody wyjeżdżają z garażów
i jeżdżą. Na 3 klaśnięcia – wracają do swoich garażów.
• „Wynalazki wokół nas” – zabawa językowa. Rodzic recytuje zagadki, a dzieci podają rozwiązania.
Fotografujesz,
Muzyki słuchasz,
Sieć przeszukujesz,
Nowych gier szukasz,
Wysyłasz teksty,
Kumpli zabawiasz
I czasem przez nią
Jeszcze… rozmawiasz. (komórka)
Tej myszy nikt się nie boi,
Gdy przy komputerze stoi.
Ta mysz przed nami nie zmyka.
Daje się głaskać i… klika! (mysz komputerowa)
Gdy się włączy zegar z dźwiękiem,
Ty go witasz smętnym jękiem.
Bo on zaczął koncert ten,
By ci nagle przerwać sen! (budzik)
W białej skrzyni wieczna zima,
Więc się w niej jedzenie trzyma.
Drzwi otworzyć do niej łatwo.
Uchyl je – rozbłyśnie światło! (lodówka)
Znasz pigułki kolorowe?
Mieszka w nich podobno zdrowie!
Dzieci ich nie jedzą same.
Spytaj tatę albo mamę!
Śmiesznie z tymi pigułkami:
Mają nazwy z literkami! (witaminy)
Dwa fotele i kanapa,
Lampa pod sufitem świeci.
A w fotelu siedzi tata
I do szkoły wiezie dzieci. (samochód)
Po podaniu rozwiązania dzieci zdolne układają nazwę z sylab (dla ułatwienia sylaby tworzące
jeden wyraz mogą być napisane na kartce w takim samym kolorze). Rodzic odwołuje się do rozmowy
po wysłuchaniu opowiadania i prosi dzieci, by  ułożyło zagadkę o dowolnym
wynalazku. Chętni mówią treść swojej zagadki, pozostali odgadują. Dzieci zdolne losują nazwę
przedmiotu przygotowaną przez rodzica i układają zagadkę o tym przedmiocie, np. narty, moneta,
plastelina, bilet, telewizor, rolki, hulajnoga, rakieta, mikroskop, robot, samolot, balon. 
• „Gra” – zabawa matematyczna z elementem ruchu. 
Dzieci układają 3 szeregi z kartek – po
10 sztuk w każdym szeregu. Każdy szereg jest oznaczony cyfrą. Dziecko ma za zadanie
ustawić pozostałych po kolei na kartkach, wskazując im konkretne miejsca, np. Aniu, stań
w pierwszym szeregu na drugiej kartce od lewej itd.
Zadania dla 6 latków -  ksiązka liczę str. 52
Zadania dla 5 latków - ksiażka z liskiem str. 52

15.04.2021 Justyna Gołębiewska

 

 

Wynalazki - komputer

 

„Era komputera” – rozmowa. Dzieci mają przed sobą zdjęcia lub urządzenia (komputer stacjonarny,
laptop, tablet, nawigacja GPS, smartfon) i etykiety do ich podpisania w językach polskim
i angielskim: komputer (computer), laptop (laptop), tablet (tablet), smartfon (smartphone).
Uwaga! Etykiety w języku angielskim będą dobierane intuicyjnie ze względu na duże
podobieństwo językowe i graficzne wyrazów – nie każemy dzieciom czytać. Dzieci podają nazwy
urządzeń, określają ich przeznaczenie i dobierają do nich etykiety z nazwami. Następnie rodzic
wskazuje 2 dowolne przedmioty spośród zgromadzonych, a dziecko określa, w czym są podobne,
a czym się różnią. Na koniec odpowiadają na pytanie rodzica: Do czego potrzebny jest człowiekowi
komputer?  
– „Rytmiczny spacer” – zabawa ruchowo-rytmiczna. Dziecko stoi, trzyma dowolny instrument. Przy melodii piosenki „Lot kosmiczny”  maszerują, śpiewają i wygrywają rytm na instrumencie.

 

 Ćwiczenia gimnastyczne
Przygotowanie gry. Rodzic z kolorowych obręczy/ kartek układa pola podłogowej gry planszowej. Trasa
wyznaczana przez obręcze może mieć np. kształt litery S. Pola, po których wędrują „pionki”,
są koloru niebieskiego, pośród nich znajdują się czerwone pola specjalne z zadaniami. Obok
pól leżą plansze z zadaniami ruchowymi, które schematycznie przedstawiają, jaki ruch należy
wykonać w danym miejscu. Zabawa zaczyna się od startu, kończy na mecie.
– Rozpoczęcie gry. Dziecko rzuca kostkę, pionki przesuwają się po planszy o tyle oczek, ile wypadło na kostce.
Jeżeli pionek trafi na pole specjalne,  wykonuje zadanie ruchowe.
– Zadania ruchowe:
􀀹 Zróbcie 10 przysiadów.
􀀹 Wykonajcie 10 skrętoskłonów. Skłon w przód z dotknięciem prawej ręki do lewej stopy i lewej
ręki do prawej stopy. Po każdym skłonie wyprost.
􀀹 Zróbcie 10 sprężystych wyskoków.
􀀹 Zadanie specjalne – jaskółki 

Zadania dla 6 latków -  książka z "3" str. 35

Zadanie dla 5 latków - książka z "3" str. 29

 

 

14.04.2021 Justyna Gołębiewska

 Wynalazki - telefon

„Telefon – ważny wynalazek” – zabawa językowa. Chowamy telefon w pomieszczeniu
Recytujemy zagadkę:
Urszula Kamińska
Choć się często mieści w dłoni,
świetnie słychać, kiedy dzwoni.
Mówisz: „Halo!” i za chwilę
nowych wieści znasz już tyle! (telefon)
Gdy dzieci odgadną, rodzic odsłania zdjęcia telefonów: z osobną słuchawką i mikrofonem, stacjonarnego
z tarczą do kręcenia, stacjonarnego z przyciskami, telefonu bezprzewodowego, telefonu
komórkowego z klawiszami do przyciskania, smartfonu. Dzieci mają za zadanie uporządkować
zdjęcia od najstarszego do najnowszego rodzaju telefonu, przyporządkowując im cyfry od 1 do 6.
Rodzic prezentuje wyraz telefon do czytania globalnego. . Szukają różnic i podobieństw między telefonami – układają
zdania. 
• „Powtórz wiadomość” – zabawa ruchowa naśladowcza. Dzieci na przeciwko rodzica. Jedno
z nich pokazuje ruch, gdy dziecko przekazujące wiadomość się
zatrzyma, powtarzają ruch. Po każdym razie następuje zmiana wymyślającego ruch.
„Liczbowe zabawy” – zabawy matematyczne.
– „Linia telefoniczna” – porządkowanie liczb. Dzieci mają do dyspozycji długi sznurek (lub skakankę),
na którym w równych odległościach są zawiązane supły (co najmniej 7), dużą liczbę
kasztanów lub innych liczmanów, cyfry (np. z Alfabetu). Z tych materiałów tworzą rodzaj osi
liczbowej – każdemu supełkowi przyporządkowują miseczkę z odpowiednią liczbą liczmanów
oraz cyfrę w kolejności rosnącej. Gdy praca jest ukończona,  dziecko wskazuje dowolną
cyfrę i mówi Większe niż… (4). Mniejsze niż (7). Uwaga! Warto zawiązać więcej supełków (ok. 12), nawet jeśli nie były
wprowadzane wszystkie liczby; 
– „Odbierz telefon” – przeliczanie dźwięków. 
Rodzic układa szereg 3 dowolnych cyfr tak, by dziecko nie widziało.
Dziecko rozpoczynająca zabawę ustala po cichu, do której z pozostałych par zadzwoni. Dziecko
wystukuje na bębenku liczbę dźwięków odpowiadającą kolejnym cyfrom –
po każdej serii dźwięków określających pojedynczą liczbę mówi: Stop, a gdy skończy wystukiwać
wszystkie liczby mówi: Już.
Zadania dla 6 latków -  książka z "3" 34, ksiażka liczę 51
Zadania dla 5 latków - książka z "3" 27-28

 

 

13.04.2021. Justyna Gołębiewska

 Skąd się bierze prąd?

„Prąd” – rozmowa z dziećmi. Dzieci mają przed sobą przedmioty (lub ich zdjęcia) zasilane
prądem, np. żarówkę, odkurzacz, laptop, lampkę, telefon komórkowy, mikser, telewizor. Podają
nazwy przedmiotów i starają się odpowiedzieć na pytania: Co wspólnego mają ze sobą
te przedmioty? Gdzie znajdziemy prąd w domu? Skąd bierze się prąd w naszych domach?
Jak nazywają się miejsca, w których powstaje prąd? Rodzic prezentuje film edukacyjny o prądzie
(np. z zasobów internetowych) lub zdjęcia przedstawiające różne rodzaje elektrowni (wodne,
wiatrowe, panele fotowoltaiczne, węglowe). 
• „W jak woda” – wprowadzenie liter w, W. Rodzic proponuje zrobienie etykiet na przedmioty
w domu w których przechowywana jest woda (dystrybutor wody do picia; miejsce, w którym
stoją dzbanki z wodą do picia; konewki itp.). Mówi, że w tym celu dzieci muszą najpierw poznać
nową literę. Wprowadza wyraz podstawowy woda i przeprowadza jego analizę.
Demonstruje małą i wielką literę drukowaną w, W, dzieci omawiają kształt
małej litery, zwracając uwagę na wyróżniające ją cechy, wyszukują literę w wyrazach do czytania
globalnego rozmieszczonych w domu. W modelu wyrazu woda (głoskach) zastępują kółko
literą w. Na sylwecie chłopca Rodzic wiesza napis Wojtek – zwraca uwagę na wielką literę W. Dzieci
omawiają jej kształt, szukają litery w wyrazach do czytania globalnego rozmieszczonych w sali.
Na koniec układają z liter z Alfabetu wyraz woda, naklejają na kartki i tak przygotowanymi
etykietami oznaczają przedmioty do przechowywania wody. 
„Burza” – zabawa plastyczna techniką „mokre w mokrym”. Dzieci malują kartony (najlepiej
kredowane) czystą wodą tak, by były dobrze pokryte. Następnie wybierają kolory, którymi
namalowałyby burzę, i przy muzyce klasycznej, np. „Symfonia pastoralna” Beethovena , malują farbami akwarelowymi i miękkimi pędzlami. Farby muszą być bardzo
dobrze rozwodnione, całość ma się rozlewać po kartce.
Zadania dla 6 latków -  książka" 3" 32-33, książka czytam str. 51-52
Zadania dla 5 latków -  książka " 3" str. 26, ksiażka z liskiem  str. 51

 

 

12.04.2021 Justyna Gołębiewska

 

TAJEMNICE ŚWIATA - Ważne pytania

„Pytalski” – rozmowa na podstawie wiersza.
Pytalski
Jan Brzechwa
Na ulicy Trybunalskiej
Mieszka sobie Staś Pytalski,
Co, gdy tylko się obudzi,
Pytaniami dręczy ludzi.
– W którym miejscu zaczyna się kula?
Co na deser gotują dla króla?
Ile kroków jest stąd do Powiśla?
O czym myślałby stół, gdyby myślał?
Czy lenistwo na łokcie się mierzy?
Skąd wiadomo, że Jurek to Jerzy?
Kto powiedział, że kury są głupie?
Ile much może zmieścić się w zupie?
Na co łysym potrzebna łysina?
Kto indykom guziki zapina?
Skąd się biorą bruneci na świecie?
Ile ważą dwa kleksy w kajecie?
Czy się wierzy niemowie na słowo?
Czy jaskółka potrafi być krową?
Dziadek już od roku siedzi
I obmyśla odpowiedzi,
Babka jakiś czas myślała,
Ale wkrótce osiwiała,
Matka wpadła w stan nerwowy
I musiała zażyć bromu,
Ojciec zaś poszedł po rozum do głowy
I kiedy powróci – nie wiadomo.
Po odczytaniu wiersza Rodzic wraz z dzieckiem wyjaśnia trudne słowa i zwroty, np. Powiśle, łokieć jako jednostka miary, kleks, kajet. Chętne dzieci mogą zmierzyć długość i szerokość dywanu
czy stolika za pomocą łokcia oraz zrobić kleksy z atramentu w wiecznym piórze. Rodzic.wyjaśnia, że
gdy ich prababcie chodziły do szkoły, pisały właśnie wiecznym piórem, co nie było łatwe. Następnie
dzieci odpowiadają na pytania: Co robił Staś Pytalski? Jak myślicie, dlaczego chłopiec
zadawał tyle pytań? Jak zachowywali się członkowie rodziny Stasia? Co można powiedzieć
o zachowaniu chłopca? Czy trzeba zadawać pytania i dlaczego? Kto może zadawać pytania?
Jak można określić, nazwać kogoś, kto zadaje dużo pytań? (ciekawski, dociekliwy) O co wy
chcielibyście zapytać rodziców, jakie pytania są dla was ważne? Chętne dzieci wymyślają pytania,
Rodzic może je zapisać. Na koniec  informuje dziecko, że w tym tygodniu wspólnie spróbują
znaleźć odpowiedź na pytania: Skąd się bierze prąd? Do czego potrzebne są telefon i komputer?
• „Mim” – zabawa pantomimiczna. Dziecko  ma za zadanie
tylko ruchem i mimiką pokazać wymyślone przez siebie postać, przedmiot, zwierzę lub
czynność. Na początku zadaje mimowi pytania: Czy to będzie zwierzę (przedmiot, osoba)?
Mim głową przytakuje lub zaprzecza. 

 

 

Zajęcia gimnastyczne

 

– Przygotowanie gry. Rodzic z kolorowych obręczy/ kartek układa pola podłogowej gry planszowej. Trasa
wyznaczana przez obręcze może mieć np. kształt litery S. Pola, po których wędrują „pionki”,
są koloru niebieskiego, pośród nich znajdują się czerwone pola specjalne z zadaniami. Obok
pól leżą plansze z zadaniami ruchowymi, które schematycznie przedstawiają, jaki ruch należy
wykonać w danym miejscu. Zabawa zaczyna się od startu, kończy na mecie.
– Rozpoczęcie gry. Dziecko rzuca kostkę, pionki przesuwają się po planszy o tyle oczek, ile wypadło na kostce.
Jeżeli pionek trafi na pole specjalne,  wykonuje zadanie ruchowe.
– Zadania ruchowe:
􀀹 Zróbcie 10 przysiadów.
􀀹 Wykonajcie 10 skrętoskłonów. Skłon w przód z dotknięciem prawej ręki do lewej stopy i lewej
ręki do prawej stopy. Po każdym skłonie wyprost.
􀀹 Zróbcie 10 sprężystych wyskoków.
􀀹 Zadanie specjalne – jaskółki 
Zadania dla 6 latków - książka "3" str. 31
Zadania dla 5 latków - książka "3" str. 25

 

 

09.04.2021 Justyna Gołębiewska

 Budujemy układ słoneczny

„Wędrówka dookoła Słońca” – zabawa dydaktyczna.  Pokazujemy
rysunek Słońca oraz rysunki planet wraz z podpisami. Rodzic recytuje wiersz fragmentami,
a dzieci układają kolejne planety obok Słońca (każdą trochę dalej). Rodzic mówi, że Ziemia to trzecia
planeta od Słońca.
Układ Słoneczny
Urszula Kamińska
Na nocnym niebie, jak smuga bieli,
mglista poświata pasem się ścieli.
To galaktyka Drogi Mlecznej,
w niej właśnie leży Układ Słoneczny.
W środku ma Słońce, stąd jego nazwa.
Słońce to wielka, gorąca gwiazda.
Dokoła niego aż osiem planet
po swych orbitach krąży wytrwale.
Najbliżej Słońca Merkury mały,
najmniejszy z planet, skalisty cały.
Druga to Wenus – strasznie gorąca,
a za nią Ziemia – trzecia od Słońca.
Tak, nasza Ziemia, dobrze słyszycie,
jedyna z planet, gdzie tętni życie!
Czwartą z kolei jest Mars czerwony,
pełen skał, pustyń, zimny, zamglony.
Piąta to Jowisz – gazowa kula,
największa z planet, gdzie wiatr wciąż hula.
Szósta to Saturn – gazowy olbrzym,
ze swych pierścieni znany jest dobrze.
Siódmą jest Uran – z lodu i skały,
wokół pierścienie, błękitny cały.
Ostatnia z planet, ósma od Słońca,
to Neptun – burzom nie ma tam końca…
Układ Słoneczny to bez wątpienia,
nasz dom kosmiczny, bo w nim jest Ziemia!
Dzieci odpowiadają na pytania dotyczące treści wiersza: Co znajduje się w środku Układu
Słonecznego? Co krąży wokół Słońca? Jak nazywają się kolejne planety Układu Słonecznego?
(Dzieci zdolne układają etykiety napisane literami pisanymi). Ile planet liczy nasz Układ Słoneczny?
Jakie cechy charakterystyczne mają planety w Układzie Słonecznym? Jak nazywa
się pierwsza (trzecia, piąta…) planeta od Słońca? Którą z kolei planetą od Słońca jest Ziemia
(Mars, Jowisz, Neptun…)? W nazwach których planet ukryła się litera p? 
• „Lot rakiety wokół planety” – zabawa ruchowa. Dziecko stoi za krzesłem Na hasło Połóż
lewą (prawą) rękę dzieci kładą na oparciu krzesła właściwą ręką i przy muzyce obiegają
krzesło dookoła. Na przerwę w muzyce siadają na krzesłach. Gdy muzyka ma wrócić, rodzic wydaje
polecenie: Wstań. Połóż prawą (lewą) rękę. Start i włącza muzykę.
Praca plastyczna " Układ słoneczny' - kartkę malujemy farbami na kolor granatowo- czarny, biała farbą rozpryskujemy ("strzelają" z pędzelka). Z kolorowych kartek  wycianją słonce oraz planety. Jak farba wyschnie przyklejają planety w odpowiednich miejscach. Można dokleić gwiazdki.
Zadanie dla 6 latków - książka"3" str 30, książka liczę st.r 49,50
Zadania dla 5 latków - książka z liskiem str. 50

 

08.04.2021 Justyna Gołębiewska

 Na nieznanej planecie

„Pakowanie przed wyprawą” – rozmowa. Rodzic kładzie przed dzieckiem walizkę i zdjęcia różnych
 przedmiotów potrzebnych w dalekich podróżach (przybory toaletowe, różne ubrania, 
 także np. garnitur i suknia balowa, kapelusz, sandałki, narty, skafander kosmiczny, hełm i buty
 astronauty, plecak – system podtrzymywania życia). Dzieci starają się podać nazwy i wybierają
rzeczy potrzebne astronaucie. Uzasadniają swój wybór.
„Podróż astronauty” – zabawy matematyczne. Dziecko ma zestaw
10 fasolek białych i 10 fioletowych, liczby i znaki. Rodzic nawiązuje do zabawy z walizką i pakowaniem.
Prezentuje różne rysunki sytuacyjne lub sylwety, układa do nich opowiadania – zadania,
a dzieci wykonują zadania na liczmanach, a potem zapisują za pomocą znaków i cyfr. Przykładowe
sytuacje:
– postacie 3 kobiet w skafandrach: W załodze promu kosmicznego będą 3 astronautki i 2 astronautów.
N. dokłada 2 sylwety. Ile osób będzie razem w załodze? Dzieci kładą 3 fasolki białe,
dokładają 2 fioletowe i zapisują: 3 + 2 = 5. Następnie udzielają odpowiedzi na pytanie.
– 2 rakiety: Do każdej rakiety wsiądą 4 osoby. Ile osób poleci w Kosmos?
– 2 autobusy: Na parkingu stoją 2 autobusy. Ile kół jest na parkingu?
– 7 promów kosmicznych: Było 7 promów kosmicznych. 3 odleciały. Ile zostało? Tu dzieci
wykorzystują jedynie liczmany, a działanie zapisują tylko dzieci zdolne, znające znak –.
Dzieci młodsze, które nie znają cyfr i znaków, ilustrują zadania liczmanami.
Dzieci zdolne dokonują obliczeń na palcach lub w pamięci i kodują czynności znakami i cyframi.

Piosenka

1. Kosmos jest zagadką,
więc nie lada gratką
będzie lecieć tam.
Wsiadam do rakiety
szybszej od komety – 
już przygodę mam.

Ref:  Lot kosmiczny, lot kosmiczny,
marzy o nim każdy z nas.
         Ponad dźwiękiem, ponad światłem
         tajemniczych szukam tras.
         Lot kosmiczny, lot kosmiczny
         czy w kosmosie mieszka ktoś?
         I na pewno się ucieszy,
         że przybywa z Ziemi gość.

2. Pędzi hen, rakieta,
bo w kosmosie czeka
mnóstwo ważnych spraw.
Planet się postaram,
odkryć co nie miara
i tysiące gwiazd.
  

Ref:  Lot kosmiczny, lot kosmiczny,
         marzy o nim każdy z nas…

Zadania dla 6 latków - książka z "3" str 29, książka czytam str. 50
Zadania dla 5 latków -  książka z "3" str 24, książka z liskiem str. 49

 

 


 

 

07.04.2021 Justyna Gołębiewska

Podróż w kosmos 

„Odwiedziny” – zabawa słuchowa. Na podłodze leżą 3 koła – planety; na jednym jest rysunek
balonu, na drugim – parasola, na trzecim – domu. W drugim końcu pokoju leżą 3 sylwety rakiet
kosmicznych. Dziecko siedzi, Rodzic przedstawia sylwetę Kosmusia – kosmity, który dba
o porządek na planetach. Kosmuś prosi o pomoc, bo podczas burzy kosmicznej pomieszały się
przedmioty z różnych planet. Rodzic rozkłada ok. 20 zdjęć przedmiotów, których nazwy mają głoski
b, p, d na początku i w środku, np. kapelusz, palec, koparka, peleryna, kapok, por, kapusta, byk,
kubek, zęby, bluza, burak, buty, zebra, deska, dach, dywan, hipopotam, doniczka, droga, wiadro).
Rodzic proponuje, by dziiecko wybrało rakietę i planetę. 
Dziecko układa na wybranej przez siebie rakiecie zdjęcia przedmiotów zawierających określoną głoskę,
kłada rakietę pod odpowiednią planetą i przekładają zdjęcia na planetę. (Uwaga: w jednej
nazwie nie mogą wystąpić głoski z 2 różnych planet). Następnie nazywają planety: planeta B,
planeta P, planeta D.
• „P jak planeta” – wprowadzenie liter p, P. Rodzic proponuje dziecku ułożenie podpisów
z liter do każdej planety. Aby to zrobić, dziecko musi wiedzieć, jak wyglądają litery p, P.
Rodzic wprowadza wyraz podstawowy planeta i przeprowadza jego analizę zgodnie ze schematem. Demonstruje małą i wielką literę drukowaną p, P, dzieci omawiają kształt małej litery,
zwracając uwagę na wyróżniające ją cechy, szukają jej w wyrazach do czytania globalnego rozmieszczonych
w pokoju. W modelu wyrazu planeta (głoskach) zastępują kółko literą p. Na sylwecie
dziewczynki rodzic. wiesza napis Pola – zwraca uwagę na wielką literę P. Dzieci omawiają jej kształt. Na końcu układają
z rozsypanki literowej nazwy planeta P, planeta B, planeta D, naklejają na pasek papieru
i wieszają planetę oraz podpis na tablicy lub ścianie. 
Dzieci młodsze wyklejają kontur litery P drukowanej kolorowymi kawałkami plasteliny i rysują
rzecz, której nazwa zaczyna się głoską p. 
Dla dzieci starszych rodzic przygotowuje kartkę z 5–6 plątaninkami (na górze są litery tworzące
wyraz, ale pomieszane, a pod spodem linie, które prowadzą do pustych okienek)
Dzieci wklejają litery z rozsypanki w odpowiednie miejsca. Pod każdym wyrazem rysują to,
co im wyszło. Przykładowe wyrazy: pajac, laptop, pralka, cebula, kubek, parasol. 
• „Kolorowe planety” – zabawa ruchowa z elementem skoku. Na dywanie leżą kolorowe
szarfy/ kartki ułożone  w odległości ok. 50 cm jedna od drugiej. Dzieci mają za zadanie przeskakiwać
z jednej szarfy – planety do drugiej z jednoczesnym podawaniem nazwy koloru szarfy, do
której będą skakały. Dzieci podają kolory najpierw w języku polskim, potem w angielskim.
Praca z KP3.26-27 – prezentacja liter wielkiej i małej, ćwiczenia w czytaniu sylab, wyrazów
i zdań, wysłuchiwanie głoski p w wyrazach, wyszukiwanie wyrazu w wyrazie. 
• „W Kosmosie” – wykonanie kolażu. 
1. Zrobienie za pomocą dziurkaczy małych kolorowych kółek – konfetti. 2. Pomalowanie
dużego arkusza papieru farbami: granatową, fioletową i czarną (farba gęsta, dość gruba warstwa).
3. Przygotowanie promów kosmicznych z figur geometrycznych według pomysłu dzieci
– odrysowanie od szablonu i ułożenie promu, sklejenie elementów w całość. 4. Pokolorowanie
różnej wielkości kół przez roztarcie palcami na ich powierzchni zestruganych kawałków kredek
świecowych. 5. Złożenie pracy w całość: wysypanie kolorowego konfetti na mokry karton;
przyklejenie planet i rakiety, zatytułowanie pracy, np. Podróż w Kosmos. 
Książka " 3" 28, książka  czytam str. 49
Zadania dla 5 latków -  książka z " 3" 22-23

 

 

06.04.2021  Justyna Gołębiewska

MALI ODKRYWCY -Warto być dociekliwym

„Strażnik skarbu” – zabawa językowa. Rodzic a potem dziecko – Strażnik Skarbu, chowa
dowolny przedmiot z pokoju do pudełka (skrzyni skarbów) tak, by pozostali członkowie rodziny nie widziały,
co to jest. Dzieci mają za zadanie odgadnąć nazwę schowanego przedmiotu dzięki zadawaniu
pytań, na które chowający odpowiada tylko TAK lub NIE. Gdy odgadną, Strażnik Skarbu wyznacza
następcę i zabawa toczy się dalej. Dla utrudnienia warto wprowadzić zasadę, że można
zadać maksymalnie 10 pytań. Jeśli w tym czasie dzieci nie odgadną, Strażnik Skarbu sam podaje
nazwę przedmiotu. 
„Tajemnicza kałuża” – rozmowa o dociekliwości na podstawie opowiadania.
Tajemnicza kałuża
Joanna M. Chmielewska
Laura zasypywała wszystkich pytaniami:
– Z czego są zrobione chmury? Skąd się bierze deszcz? Dlaczego kałuże wysychają? Skąd
bociany wiedzą, kiedy odlecieć do ciepłych krajów? Kto nauczył ptaki budować gniazda? Czemu
ludzie muszą spać?
Na niektóre pytania rodzice umieli odpowiedzieć od razu, na inne musieli poszukać odpowiedzi.
Ale kiedy odpowiedzieli na jedno, Laura zaraz zadawała drugie, potem trzecie, czwarte,
piąte i następne.
Rodzicom czasami brakowało cierpliwości. Odpowiadali „Nie wiem” albo „Sprawdzę później,
jak mi przypomnisz”.
Pewnego dnia Laura zauważyła w kącie ogrodu tuż przy płocie kałużę. Nikt inny pewnie nie
zwróciłby na nią uwagi, bo przecież kałuże po deszczu to coś zupełnie normalnego. Ale Laura
znała wszystkie kałuże w pobliżu swojego domu. Pojawiały się zazwyczaj w tych samych miejscach,
a w kącie ogrodu nigdy wcześniej kałuży nie było. Laura była tego pewna. Lubiła bawić
się pod płotem, a przedwczoraj po deszczu właśnie z tego miejsca obserwowała małą koparkę,
która kopała dół tuż za ogrodzeniem sąsiadów. Wtedy było tu sucho. A dzisiaj znowu spadł
deszcz i po nim pojawiła się ta nowa kałuża.
„Im więcej kałuż, tym lepiej” – pomyślała Laura i pobiegła do domu po kalosze.
Bardzo lubiła przeskakiwać przez kałuże, rozchlapywać wodę wokoło, robić łódki z patyków
i liści, dmuchać na nie i patrzeć, jak pływają. Szkoda tylko, że kałuże tak szybko wysychały.
Po dwóch dniach wszystkie znikły. Wszystkie, oprócz tej nowej w kącie ogrodu.
Laura pobiegła do mamy.
– Dlaczego kałuża przy płocie nie wyschła?
– Nie wiem – mruknęła mama, nie odrywając wzroku od kartki, na której coś pisała.
Tata też nie wiedział, więc Laura postanowiła, że sama spróbuje wyjaśnić zagadkę. Wróciła
do kałuży. Wydawało jej się, że wody jest nawet więcej niż na początku. Ale czy to możliwe?
Dziewczynka wzięła wiaderko i zaczęła wybierać wodę. Lecz kałuża, zamiast znikać, powiększała
się i była coraz głębsza.
– Lauro, sprawdź, czy w skrzynce nie ma jakiegoś listu – zawołała mama.
Skrzynka na listy znajdująca się za furtką na płocie była pusta. Ale Laura nawet do niej nie
zajrzała, bo zaciekawiło ją coś innego. Kilka płytek chodnikowych przy płocie dzielącym jej
ogród od ogrodu sąsiadów lekko się zapadło. Kiedy Laura stanęła na jednej, spomiędzy płytek
wypłynęło trochę wody, a dziewczynka miała wrażenie, jakby była w łódce na jeziorze. „Skąd
się wzięła ta woda?”, zastanawiała się dziewczynka. I nagle ją olśniło – przecież po drugiej stronie
płotu znajduje się tajemnicza kałuża. To musi mieć jakiś związek. Może pod chodnikiem
płynie podziemna rzeka?
Laura szybko pobiegła po rodziców. Ci zawołali sąsiada, a sąsiad – pana z pogotowia wodociągowego.
Całe szczęście, że go wezwał. Bo niewiele brakowało, a mogłyby się zapaść chodnik
i jezdnia. Wszystko przez to, że koparka podczas pracy u sąsiada uszkodziła rurę z wodą i nikt
tego nie zauważył.
– Dziękuję, Lauro. Bystra z ciebie dziewczynka – pochwalił Laurę sąsiad, wręczając jej czekoladę.
– Jeszcze dziś fachowcy przyjadą naprawić rurę.
– Ciekawe, jak to zrobią? Czy pan wie? Przyjedzie koparka? Będą zaklejać dziurę? A może
wymienią całą rurę? Albo tylko kawałek?
– Nie mam pojęcia. Ale może chcesz przyjść zobaczyć?
– No pewnie! – Laura aż podskoczyła z radości. – Będę miała do panów mnóstwo pytań!
Po wysłuchaniu opowiadania N. ustala, czy wszystkie słowa były dla dzieci zrozumiałe, np.
pogotowie wodociągowe. Jeśli nie, grupa wspólnie wyjaśnia ich znaczenie. Następnie dzieci
odpowiadają na pytania: Co Laura lubiła robić najbardziej? Jaka według was była Laura?
Co zaobserwowała dziewczynka pewnego deszczowego dnia? Co się wtedy stało? Jak udało
się zaradzić przykremu zdarzeniu, kto pomógł? Dlaczego tak szybko została odkryta awaria?
Co to jest dociekliwość? Czy to dobrze być dociekliwym? Dlaczego? Jak zachowuje się ktoś
dociekliwy? 
• Zestaw ćwiczeń gimnastycznych
– Przygotowanie gry. Rodzic z kolorowych obręczy/ kartek układa pola podłogowej gry planszowej. Trasa
wyznaczana przez obręcze może mieć np. kształt litery S. Pola, po których wędrują „pionki”,
są koloru niebieskiego, pośród nich znajdują się czerwone pola specjalne z zadaniami. Obok
pól leżą plansze z zadaniami ruchowymi, które schematycznie przedstawiają, jaki ruch należy
wykonać w danym miejscu. Zabawa zaczyna się od startu, kończy na mecie.
– Rozpoczęcie gry. Dziecko rzuca kostkę, pionki przesuwają się po planszy o tyle oczek, ile wypadło na kostce.
Jeżeli pionek trafi na pole specjalne,  wykonuje zadanie ruchowe.
– Zadania ruchowe:
􀀹 Zróbcie 10 przysiadów.
􀀹 Wykonajcie 10 skrętoskłonów. Skłon w przód z dotknięciem prawej ręki do lewej stopy i lewej
ręki do prawej stopy. Po każdym skłonie wyprost.
􀀹 Zróbcie 10 sprężystych wyskoków.
􀀹 Zadanie specjalne – jaskółki 
Zadanie dla 6 latków -  książka " 3" - str 24-25
Zadanie dla 5 latków -  książka "3" - str 20-21

02.04.2021 Justyna Gołębiewska

 Śmingus dyngus

„Śmigus-dyngus” – praca plastyczna. Dzieci malują kredkami śmingus dyngus
• „Polewaczka” – zabawa bieżna. Dziecko ma w ręce pęczek pasków krepiny. Przy
piosence „Święta Wielkanocne”  biega po mieszkaniu/ ogrodzie/podwórku  z krepiną (wodą) stara się dotknąć
(oblać) jak najwięcej osób. Dziecko oblane odchodzi na chwilę z zabawy, żeby się wysuszyć –
siada z boku. 
• „Czyje wiadro cięższe?” – zabawa dydaktyczna. Ważenie. Rodzic przygotowuje wagę z wieszaka
(wieszak musi mieć poprzeczny drążek lub zaczepy na końcach ramion, wtedy łatwiej
zaczepić pojemniki do umieszczania produktów). Doczepia do niego np. papierowe lub plastikowe
torby, kartonowe pojemniki na sznurku lub plastikowe wiaderka (muszą być takie same).
 Trzyma wagę,  a dziecko wrzuca do jednego pojemnika po 2 kasztany. Liczą ile
kasztanów jest wkładanych i obserwują zachowanie wagi. Gdy wieszak zdecydowanie się przechyli,
dziecko zaczyna wkładać kasztany do drugiego pojemnika do momentu, aż wieszak się
wyprostuje. Następnie dzieci ważą różne zabawki i porównują, co jest cięższe. 
• „Nasz śmigus” – rozmowa z dziećmi. Dzieci same wyjaśniają, co oznacza śmigus-dyngus.
Rodzic uzupełnia ich wiedzę informacjami: Śmigus-dyngus to tak naprawdę dwa odrębne zwyczaje,
które obchodzono tego samego dnia – w Poniedziałek Wielkanocny. Śmigus to zwyczaj
obchodzenia przez gospodarza na wsi swoich pól i polewania ich wodą w celu zapewnienia
urodzajnych plonów. Natomiast dyngus

Wybranie galerii nie powiodło się!
Unknown column 'Id_grupy' in 'where clause'