Strona główna
Serdecznie witamy! break

Jak pracujemy?

RAMOWY ROZKŁAD DNIA - OGÓLNY

Organizacja zabawy, nauki i wypoczynku w przedszkolu oparta jest na rytmie dnia, czyli powtarzających się systematycznie fazach, które pozwalają dziecku na stopniowe zrozumienie pojęcia czasu i organizacji oraz dają poczucie bezpieczeństwa i spokoju, zapewniając mu zdrowy rozwój.

Przedszkole czynne jest w godzinach: 6:30 - 16:30

Dzieci przyprowadzamy do godz. 7:45

CZĘŚĆ I

6:30 – 7:45 - schodzenie się dzieci, aranżowanie otwartych sytuacji wychowawczo-dydaktycznych,  pozostawienie dzieciom możliwości wyboru i inicjatywy, inspirowanie do spontanicznej, swobodnej działalności zabawowej         

7:45 – 8:00 - ćwiczenia poranne, zabawy ruchowe, czynności higieniczno – sanitarne

8:00 -  8:30 - śniadanie, czynności higieniczno – sanitarne

8:30 – 9:00 – zabawy dowolne

CZĘŚĆ II

9:00 -  10:00 - zintegrowana działalność edukacyjna wg podstawy programowej- zajęcia rozwijające aktywność: językową, ruchową, muzyczną, matematyczną, plastyczno – techniczną i przyrodniczą

                       zabawa ruchowa,  zabawy dowolne

10:00 -  10:15 - drugie śniadanie /owoc/

10:15 – 11:45 - pobyt na świeżym powietrzu,  gry i zabawy ruchowe, terenowe,

                     zabawy badawcze, działania inspirowane przez dzieci i nauczyciela

11:45 – 12:00 - czynności higieniczno-sanitarne, przygotowanie do obiadu

CZĘŚĆ III

12:00 – 12:30 -  obiad

12:30–14:30 – oddział I i II - odpoczynek poobiedni, czynności samoobsługowe i porządkowe,  zapewnienie dzieciom różnych form relaksu w sali  /słuchanie muzyki, bajek, legend/, zabawa ruchowa 
  – oddziały dzieci starszych - zapewnienie dzieciom różnych form relaksu w sali  /słuchanie muzyki, bajek, legend/, praca indywidualna i wspomagająca rozwój dziecka, zabawy twórcze inicjowane przez dzieci i nauczyciela, zajęcia dodatkowe, pobyt na świeżym powietrzu /w zależności od pogody/, zabawa ruchowa             

14:30- 15:00- podwieczorek , czynności samoobsługowe i porządkowe, zabawy dowolne

15.00- 16.00  - zabawy relaksacyjne, gry stolikowe, zabawy swobodne, rozmowy z dziećmi, indywidualny
                     kontakt z rodzicami, przy sprzyjającej aurze zabawy na placu zabaw, rozchodzenie się dzieci.

 


Nowatorskie metody pracy w naszym przedszkolu

          

Wiek przedszkolny to okres wzmożonej aktywności poznawczej wyrażającej się silną potrzebą intelektualną wrażeń,  dużym napięciem emocjonalnym i potrzebą działania.

 Zadaniem wychowania przedszkolnego jest zatem stworzenie sytuacji, w których dziecko znalazłoby zaspokojenie tych potrzeb. Zapewniając dziciom osiąganie systematycznych postępów i sukcesów, radzenie sobie z trudnościami, stwarzając wszystkim dzieciom szansę rozwoju na miarę ich możliwości, nauczycielki Publicznego Przedszkola nr 1 w Złotowie wykorzystują nowoczesne (nowatorskie) metody pracy:

Metoda twórczego myślenia J. Osborne „Burza mózgów”

  Metoda ta jest szczególnie polecana podczas rozwiązywania problemów. Wszyscy uczestnicy mają prawo zgłaszać swoje pomysły, pomysły te nie podlegają ocenie. Ważna jest duża liczba pomysłów, nie jest istotne, kto jest autorem poszczególnych pomysłów. Po zakończeniu zgłoszeń można przystąpić do oceny pomysłów pod kątem przydatności do rozwiązania konkretnego zadania.

 

  Metoda E. Gruszczyk-Kolczyńskiej do nauki matematyki

W edukacji matematycznej przedszkolaków najważniejsze są osobiste doświadczenia dziecka. Stanowią one budulec, z którego dziecko tworzy pojęcia i umiejętności. Jeżeli doświadczenia są specjalnie dobrane, przyczyniają się także do rozwoju myślenia i hartowania dziecięcej odporności.

 Program edukacji matematycznej wg. E. Gruszczyk- Kolczyńskiej obejmuje następujące kręgi tematyczne: orientacja przestrzenna, rytmy, kształtowanie umiejętności liczenia, a także dodawania i odejmowania, wspomaganie rozwoju operacyjnego rozumowania; rozwijanie umiejętności mierzenia długości, klasyfikacja, układanie i rozwiązywanie zadań arytmetycznych, zapoznanie dzieci z wagą i sensem ważenia, mierzenie płynów, intuicja geometryczna, kształtowanie gier przez dzieci, zapisywanie czynności matematycznych. Zajęcia należy prowadzić dotąd, dopóki sprawiają dzieciom przyjemność. Do prowadzenia zajęć z dziećmi potrzebne są specjalne dobrane przedmioty (pomoce): Miś- pacynka, liczmany - kółka, trójkąty, kwadraty, liczydełka, kartoniki z cyframi i znakami arytmicznymi, seria obrazków, domino, geoplan (płytka z otworkami do przewlekania sznurowadła)- służy do konstruowania figur geometrycznych, figury geometryczne, karty logiczne, kostka i obrazki. Do prowadzenia zajęć potrzebne są jeszcze inne przedmioty (nasiona dużej fasoli, kasztany, kolorowe guziki, klamerki do przypinania bielizny, frotki, kapsle).

 Celem tej metody jest wspomaganie rozwoju umysłowego dzieci. Zaplanowane działania służą wprowadzeniu nowych treści lub uporządkowaniu i ukierunkowaniu nagromadzonych doświadczeń dzieci. Głównym sposobem uczenia się matematyki jest rozwiązywanie zadań. Nie wszystkie dzieci radzą sobie z tą umiejętnością. Często napotykają trudności, zniechęcają się do wykonywania kolejnych działań, aby uniknąć przykrości. Należy dostosować więc treści kształcenia do możliwości intelektualnych dzieci. Ta metoda ma właśnie wspomagać rozwój umiejętności matematycznych dzieci i uczyć je radzenia sobie z emocjami. Okres przedszkolny to czas otwierania się ciekawskich, dziecięcych oczu na świat, czas poznawania i doświadczania. To także okres wielkich możliwości, które wymagają odpowiedniej stymulacji i bodźców potrzebnych do kształtowania czynności umysłowych. W edukacji matematycznej ważne jest, aby mieć świadomość tego, w jaki sposób dzieci w wieku przedszkolnym uczą się. Edukacja matematyczna metodą E. Gruszczyk – Kolczyńskiej sprzyja stymulowaniu uzdolnień matematycznych u dzieci a także dobrze przygotowuje je do nauki matematyki w szkole. Metoda sprzyja rozwojowi inteligencji operacyjnej dzieci, uodparnia je na sytuacje trudne i rozwija umiejętności matematyczne.

Metoda aktywnego słuchania muzyki według Batii Strauss

 Metoda Batii Strauss pozwala na przybliżenie dzieciom muzyki klasycznej. Dzieci aktywnie słuchają tzn. słuchając, wykonują proste ruchy rytmiczne siedząc, lub proste ruchy taneczne proponowane przez nauczyciela. W przypadku dzieci młodszych są to proste ruchy ilustracyjne, krótkie opowiadania związane z każdym utworem muzycznym. Poprzez „aktywne słuchanie” dzieci nieświadomie poznają strukturę utworu muzycznego. Kontakt z muzyką jest dla dziecka źródłem twórczych poczynań, różnorodnych poszukiwań, stymuluje dziecko do samowyrażania się (np. w tańcu, śpiewie). Poprzez kontakt z muzyką rozwijają się u dziecka pozytywne cechy charakteru, zdolności poznawcze, a cała osobowość kształtowana jest harmonijnie i wielostronnie.


 

Pedagogika zabawy

Pedagogika zabawy jest metodą, która stwarza możliwości dzieciom do działania w atmosferze akceptacji i zaufania. Celem pedagogiki zabawy jest dostarczenie prowadzącemu różnorodnych pomysłów, które umożliwią świadomą i kreatywną pracę z grupą. Aktywizowanie uczniów w procesie nauczania jest obecnie uznawane za najważniejszą zasadę nauczania i uczenia się. Głównymi celami pedagogiki zabawy są: harmonijny i wszechstronny rozwój dziecka, pomoc w odkrywaniu najlepszych cech dziecka. Pedagogika ta włącza do nauczania i wychowania metody kreatywne, aktywizujące, pobudzające emocje i wyobraźnię z przełożeniem ich na takie sytuacje, w których uczestnik grupy może bez lęku rozwijać swoje najlepsze strony.

Proponuje zabawy i gry, które:
-zapewniają dobrowolność uczestnictwa,
-wykluczają rywalizację,
-dają możliwość komunikowania się poprzez ruch, słowo, plastykę, oraz inne środki wyrazu.

 Głównym atrybutem wykorzystywanym w pracy opisywaną metodą jest duża, kolorowa chusta, która przyciąga uwagę dzieci, ożywia je i daje im wiele radości, uśmiechu. Jest ona wspaniałym środkiem do rozbudzenia dziecięcej wyobraźni, kiedy staje się balonem, wiatrem, łodzią, siecią rybacką oraz tym wszystkim, o czym tylko można pomarzyć. Możliwości jej zastosowania są nieograniczone, dlatego staje się ona dowodem na to, że im prostsze formy i pomoce, tym lepsza zabawa.

Metoda wprowadzenia w świat pisma Ireny Majchrzak


Nauka czytania rozpoczyna się od globalnego czytania własnego imienia dziecka. Poprzez zestaw ćwiczeń zwanych „ścianą pełną liter” dziecko poznaje małe i wielkie litery. Każdą literę należy pokazuje się mu tylko raz. Następny etap nauki nosi nazwę „targu liter”. Jest to okres zabaw i gier prowadzonych z wykorzystaniem liter, sylab i wyrazów   o prostej budowie. Kolejny etap to „gra w sylaby” odnosząca się do powolnego przejścia do czytania ze zrozumieniem. Ostatni etap „nazywanie świata”, to zabawa, w której dzieci nazywają przedmioty znajdujące się w sali.

 

Metoda ruchowej ekspresji twórczej R. Labana

Metoda gimnastyki twórczej Rudolfa Labana nazywana jest także metodą improwizacji ruchowej. Daje możliwość podejmowania ruchu zgodnie z własną inwencją twórczą, fantazją, doświadczaniem. U podstaw tej metody leży naturalna ruchliwość i naturalny styl motoryki dziecka. Pozwala ona na posługiwanie się różnymi formami ruchu i ekspresji jak: ćwiczenia muzyczno-ruchowe, zabawy, taniec, opowieść ruchowa, inscenizacja, improwizacja ruchowa, groteska, pantomima, scenki dramatyczne itp. W metodzie uwzględnia się łącznie ruchu z muzyką i rytmem i dlatego często przy realizacji zadań wykorzystuje się instrumenty perkusyjne. Każdy ćwiczący wykonuje zadanie ruchowe na swój sposób i wobec tego pokaz wykonania nie jest niezbędny, schodzi na dalszy plan. Należy tylko ćwiczącym wyjaśnić, co mają robić, natomiast sposób wykonania będzie zależał od ich inwencji twórczej, pomysłowości, fantazji oraz doświadczeń ruchowych.

 W zajęciach ruchowych metoda gimnastyki ekspresyjnej wprowadzana jest w formie wstawek lub małych fragmentów zajęć (wyczucia własnego ciała, ciężaru siły), przestrzeni, rozwijania wyczucia płynności ruchów i ciężaru ciała w przestrzeni i czasie, współdziałanie z partnerem lub grupą.

 

  Metoda C. Orffa

C. Orff wyszedł z założenia, iż kulturę fizyczną dziecka należy rozwijać w ścisłej korelacji z kulturą rytmiczno- muzyczną oraz z kulturą słowa. Dlatego nawiązuje on do tradycyjnych, zanikających we współczesnych czasach form zabaw, ćwiczeń, tańców, muzyki, porzekadeł, legend, baśni, poezji, prozy itp. Te właśnie ginące formy ruchowo-muzyczno-słownych zainteresowań dzieci znalazły się u podstaw tej metody, której głównym celem i zadaniem jest wyzwolenie u dzieci tendencji samoekspresji i rozwijanie inwencji twórczej (zwłaszcza powiązanie muzyki z ruchem stanowi bardzo charakterystyczny rys omawianej metody). Szeroko rozbudowany repertuar ćwiczeń i zabaw daje możliwość rozwijania inwencji zarówno dzieciom wysoko uzdolnionym, jak i wykazującym trudności w pewnych obszarach rozwoju. Zarówno muzyka, jak i ruch oraz żywe słowo przenikają się wzajemnie, przy czym w konkretnych ćwiczeniach dominuje zwykle jeden z wymienionych elementów, gdy inne spełniają roję towarzyszącą lub podrzędną. 

  Głównym celem i zadaniem tej metody jest wyzwolenie u dzieci tendencji do samoekspresji i rozwijania inwencji twórczej. Zdaniem C. Orffa muzyka rodzi się z mowy, ruchu i gestu. Wykorzystane i przetworzone na język muzyczny powinno być to, co dziecku najbliższe: słowo, gest, ruch. Zaspokojenie potrzeby ruchu w formie dobranej przez samo dziecko, daje okazję do rozładowania napięć emocjonalnych, do ich odreagowania.

 

 Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne

   Metoda Weroniki Sherborne jest prosta, naturalna i możliwa do zastosowania w każdych warunkach, bez konieczności używania przyrządów. Metoda nie posiada elementów współzawodnictwa. Po bardziej intensywnym wysiłku stosujemy odpoczynek i relaks. Metoda ta nawiązuje do „języka ciała”, czyli ćwiczenia stanowią formę komunikowania się z innymi, są to raczej doświadczenia ruchowe, cielesne i emocjonalne niż normalne ćwiczenia. Ze względu na swą prostotę,  naturalność i możliwość stosowania jej w każdych warunkach, jest to metoda dla każdego - każdy może w niej uczestniczyć w takim zakresie, w jakim jest to dla niego możliwe. Nie ma słabych, gorszych czy smutnych. Wszyscy są aktywni, radośni i zwycięscy. Dzieci ćwiczą parami lub w małych grupach, każdemu coś się uda, każdy zostanie pochwalony i zachęcony do dalszych wysiłków. 

Celem tej metody jest wspomaganie rozwoju psychoruchowego dziecka i terapia zaburzeń rozwoju, czyli doświadczenie ruchu, kontaktu emocjonalnego, fizycznego, społecznego, poznanie własnego ciała. Stosując tę metodę dążymy do rozwoju świadomości schematu ciała, orientacji w czasie i przestrzeni w środowisku zewnętrznym, poczucia bezpieczeństwa, zaufania do siebie i partnera, współdziałania,  partnerstwa, własnej inwencji, pewności siebie, inicjatywy, spontaniczności ruchu i zachowań, sprawności ruchowej, wyobraźni, koncentracji uwagi, a także do integracji środowiska, w którym jesteśmy oraz umiejętności rozluźniania się po okresie napięcia i koncentracji.


Metoda Kniessów.

Jest to metoda, która ma na celu kształtowanie i rozwój fizyczny dziecka poprzez ruch, muzykę, zastosowanie oryginalnych przyborów. Ćwiczenia odbywają się na wszystkich grupach mięśniowych z uwzględnieniem automasażu. Jednocześnie uwrażliwia się małe dziecko na piękno muzyki klasycznej.W metodzie tej główny nacisk kładzie się na ruch. Ważną rolę w metodzie Kniessów spełniają przybory do ćwiczeń ruchowych, przybory do wytwarzania dźwięków.

Metoda edukacji przez ruch D. Dziamskiej

  Metoda ta wykorzystuje naturalny, spontaniczny ruch dziecka w celu uaktywnienia jego zmysłów, dzięki którym poznaje otaczający świat. Narzędziem edukacji przez ruch jest koło integracji sensorycznej – spójności  i jednoczesności wykonywanych  przez dziecko czynności (dzieci patrzą, słuchają, kreślą, chodzą...), aktywizowania jednocześnie wielu zmysłów w procesie edukacyjnym. Ważnym elementem jest tu ruch np. w postaci klaskania, wyrzucania rąk, wahania, kołysania się w ławce, wstawania, siadania, krzyżowania nóg pod stołem, rąk na ławce, stukania palcami, kreślenia palcami po blacie różnorodnych wzorów, wędrówki palcami po kartce, zaciskania pięści, wyrzutów pięści lub dłoni w górę lub w dół, skoków, obrotów, a wszystko to spontanicznie i zgodnie z potrzebą ruszania się w mniejszej lub większej przestrzeni.

 Obserwacja tego ruchu przez nauczyciela staje się źródłem wielu ważnych informacji o samych dzieciach: kto z grupy jest dzieckiem kinestetycznym, kto radzi sobie z koordynacją, a kto wymaga wsparcia w tym względzie. Proponowane ćwiczenia uwzględniają możliwości motoryki dziecka oraz fizjologiczny ruch organizmu (zróżnicowanie ćwiczeń dla różnych grup wiekowych), a także rozwój społeczny dzieci (wspólnie z kolegami wykonywanie prac plastycznych). Istotnym elementem tej metody jest wykorzystanie origami oraz innych form plastycznych.  

 

 Metoda Dobrego Startu Marty Bogdanowicz.

Założeniem Metody Dobrego Startu jest jednocześnie rozwijanie funkcji językowych, funkcji spostrzeżeniowych: wzrokowych, słuchowych, dotykowych, kinetycznych (czucie ruchu) i motorycznych oraz współdziałania między tymi funkcjami, czyli integracji percepcyjno-motorycznej. Są to funkcje, które leżą u podstaw złożonych czynności czytania i pisania. Usprawniane w tym zakresie, jak również kształtowanie lateralizacji (ćwiczenia ustalania ręki dominującej) i orientacji w prawej i lewej stronie ciała jest wskazana dla dzieci przygotowujących się do nauki czytania i pisania, natomiast jest niezbędne dla dzieci, u których występują opóźnienie rozwoju tych funkcji.

 Ćwiczenia prowadzą do większej harmonii rozwoju psychoruchowego: wyższego poziomu rozwoju i współdziałania funkcji intelektualnych (mowy, myślenia) oraz  instrumentalnych (spostrzeżeniowo- ruchowych). Dzięki temu dochodzi do prawidłowego wykonywania czynności ruchowych we właściwym czasie i przestrzeni, w harmonii z czynnościami poznawczymi, w tym językowymi. Doskonalenie integracji percepcyjno-motorycznej i kompetencji językowych ułatwia dzieciom naukę czytania i pisania oraz zapobiega ewentualnym przyszłym niepowodzeniom szkolnym.

 

   Pozytywny wpływ nowatorskich rozwiązań w edukacji przejawia się ich jednoczesnym oddziaływaniem na wiele funkcji psycho – fizycznych, co sprawia, że dzieci zarówno poszerzają swoją wiedzę, jak i rozwijają procesy poznawcze (szczególnie logiczne i twórcze myślenie), doskonalą umiejętności społeczne, rozwijają inteligencję emocjonalną, a także doskonalą sprawność ruchową i zdolności muzyczne. Powodem ich stosowania jest przede wszystkim dbałość o wszechstronny rozwój dziecka w przedszkolu, ale także wzmacnianie więzi między dziećmi w grupie oraz zapewnienie im dobrej zabawy, możliwości przeżycia przygody. Metody te wychodzą naprzeciw dziecięcej potrzebie poznawania, doświadczania otaczającego świata, radosnego tworzenia, wesołej zabawy, aktywności ruchowej, kontaktu z rówieśnikami i poczucia bycia ważną częścią grupy.


FORMY I METODY  PRACY W PRZEDSZKOLU

Formy pracy w przedszkolu to „zaplanowane w czasie i przestrzeni wzajemne czynności nauczyciela i dzieci. W systemie wychowania przedszkolnego formy te odnoszą się do całości sytuacji związanych z trybem dzieci i podstawowymi rodzajami ich działalności”.

 Do najczęściej stosowanych form pracy w przedszkolu należą:

1. Zajęcia dowolne ( dzieci same wybierają sposób zabawy czy też rodzaj działalności w czasie który jest do tego przeznaczony. Nauczyciel nie narzuca zajęć ani nie tworzy grup, Przedszkolaki same tworzą grono do zabawy. Do zajęć dowolnych należą np. oglądanie książek, rysowanie, budowania z klocków itp.)

2. Sytuacje okolicznościowe ( Są to działalności niezaplanowane odgórne przez nauczyciela, które mogą się zdarzyć nagle.)

3. Obowiązkowe zajęcia ( do nich zaliczyć można np. zajęcia dydaktyczne, wycieczki, , spacery, , uroczystości,  czynności samoobsługowe itp.)

Metoda nauczania – celowo i systematycznie stosowany sposób pracy nauczyciela z dziećmi,  który umożliwia dzieciom opanowanie wiedzy wraz z umiejętnością posługiwania się nią
w praktyce, jak również rozwijanie zdolności i zainteresowań poznawczych dzieci

Dobór metod nauczania zależy od:

- wieku dzieci ;

- treści nauczania;

- kwalifikacji i doświadczenia nauczyciela;

- czasu nauczania;

- celów i zadań pracy dydaktyczno-wychowawczej;

- organizacji i środków, których zamierza użyć nauczyciel.
METODY CZYNNE  to metody oparte na działalności dziecka:

1. Metodę ćwiczeń (dzieci są pobudzane do naśladownictwa i utrwalania pewnych czynności. Ćwiczenia te wzbogacają ich ruchową sprawność, ale nie tylko. Metoda ćwiczeń wzbogaca wiedzę i umiejętności praktyczne. Głównym celem tej metody jest kształtowanie pożądanych postaw u dzieci.)

2. Metodę zadań stawianych dziecku (Metoda oparta na samodzielnej działalności dziecka, indywidualnych rozwiązywaniu problemów i wysnuwaniu wniosków. Pedagog stawia przed wychowankiem zadanie, które rozwiązuje samodzielnie. Mogą to być na przykład tworzenia prac plastycznych, obserwacja przyrody oraz różnego rodzaju rebusy, łamigłówki)

3. Metodę kierowania własną działalnością dziecka (W tej metodzie nauczyciel zobowiązany jest do inspirowania dziecka oraz zachęcania go do samodzielnej działalności, samorozwoju)

4. Metodę samodzielnych doświadczeń (Głównym celem tej metody jest ułatwienie maluchom nawiązywanie kontaktów ze społeczeństwem, przyrodą, tradycją, kulturą oraz sztuką. Nauczyciele stwarzają warunki do spontanicznych zachowań, postępowań oraz zabawy)

METODY SŁOWNE:

1. Metoda żywego słowa (Metoda przygotowująca dzieci do pisania, czytania a także liczenia. Oparta na pracy słowem. Pobudza ona wyobraźnię i procesy poznawcze. Uczy dzieci wrażliwości na piękno, pobudzając w nich pozytywne uczucia płynące z obcowania z literaturą piękną. Dzieci dzięki tej metodzie poznają wartość słowa pisanego.)

2. Instrukcje i objaśnienia (Głównie dotyczą instruowania podczas przygotowania do wykonania zadania powierzonego dzieciom. Towarzyszą poznawaniu nawyków higienicznych, rozwojowi fizycznemu i nabywaniu nowych umiejętności.)

3. Sposoby społecznego porozumienia (Metoda może przejawiać się w postaci dezaprobaty lub aprobaty, a także upominań, przekonywań, zakazów oraz nakazów.)

4. Opowiadania, rozmowy, zagadki ( Metody bardzo lubiane przez dzieci. Pomagają im rozwijać spostrzegawczość, logiczne myślenie a także odwoływać się do posiadanej już wiedzy. Rozwijają procesy poznawcze, zasób informacji i wiedzy oraz pomagają dzieciom wzbogacać się intelektualnie.)

METODY OGLĄDOWE - percepcyjne, czyli opierające się na obserwacjach.

1. Metodę przykładu ( Metoda ta oparta jest na osobach dorosłych czyli wzorcach. Opiekunowie dzieci powinni swoją postawą, zachowaniem a także ubiorem dawać przykład.)

2. Metodę pokazu i obserwacji (Nauczyciel w trakcie tej metody ma za zadanie skupić uwagę podopiecznego na obserwowanej czynności, rzeczy lub istocie np. obserwacja psa czy pokaz sznurowania obuwia)

3. Metodę uprzystępniania sztuki (Metoda opierająca się na odbiorze dzieł sztuki takich jak obrazy, muzyka, literatura czy sztuka teatralna. Nauczyciel korzystający z tej metody powinien możliwe jak najpełniej przybliżyć przedszkolakom wyżej wymienione dzieła, pomóc im je zrozumieć i w odpowiedni sposób przeżyć)

NOWATORSKIE METODY NAUCZANIA STOSOWANE W PRACY PRZEDSZKOLA.

1.Metoda ruchowej ekspresji twórczej R. Labana.

U podstaw tej metody leży naturalna ruchliwość i naturalny styl motoryki dziecka. Pozwala ona na posługiwanie się różnymi formami ruchu i ekspresji jak: ćwiczenia muzyczno- ruchowe, zabawy, taniec, opowieść ruchowa, inscenizacja, improwizacja ruchowa, pantomima, sceny dramatyczne. W metodzie uwzględnia się łączenie ruchu z muzyką i rytmem dlatego często przy realizacji zadań wykorzystuje się instrumenty perkusyjne. Każdy ćwiczący wykonuje zadania ruchowe na swój sposób i wobec tego pokaz wykonania jest zbędny, schodzi na dalszy plan. Należy tylko ćwiczącym wyjaśnić, co mają robić, a sposób wykonania będzie zależał od ich inwencji twórczej, pomysłowości, fantazji oraz doświadczeń ruchowych.

2.Metoda Weroniki Sherborne.

Jest prosta, naturalna i możliwa do zastosowania w każdych warunkach, bez konieczności używania przyrządów. Ćwiczymy na boso, w niskich, bezpiecznych pozycjach i bez elementu współzawodnictwa. Po intensywnym wysiłku stosujemy odpoczynek i relaks. Metoda ta nawiązuje do „języka ciała”, czyli ćwiczenia stanowią formę naszego komunikowania się z innymi. Ze względu na swą prostotę i naturalność jest to metoda dla każdego. Każdy może w niej uczestniczyć w takim zakresie, w jakim jest to dla niego możliwe. Nie ma słabych, gorszych, czy smutnych. Wszyscy są aktywni, radośni i zwycięscy. Każdemu coś się uda, każdy zostanie pochwalony i zachęcony do dalszych wysiłków.

3.Metoda Kniessów

Jest to metoda, która ma na celu kształtowanie i rozwój fizyczny dziecka poprzez ruch, muzykę, zastosowanie oryginalnych przyborów.

Ćwiczenia odbywają się na wszystkich grupach mięśniowych z uwzględnieniem automasażu. Jednocześnie uwrażliwia się małe dziecko na piękno muzyki klasycznej. W metodzie tej główny nacisk kładzie się na ruch. Ważną rolę w metodzie Kniessów spełniają przybory do ćwiczeń ruchowych, przybory do wytwarzania dźwięków.

4.Metoda Carla Orffa

Głównym elementem tej metody jest śpiew i gra na prostych instrumentach perkusyjnych.Pozwala na twórczą samodzielność dzieci, poszukiwanie różnych rozwiązań. Taka aktywność prowadzi do intensywnego rozbudzania wyobraźni i wrażliwości muzycznej.

5.Metoda Paula Dennisona ( kinezjologia edukacyjna).

Kinezjologia edukacyjna, to praktyczny i dynamicz


Innowacje w przedszkolu
  • rok szkolny 2017/2018, 2018/2019, 2019/2020

- Innowacja organizacyjna "Dzień Wędrującej Zabawy" w zakresie rozwijania u dzieci zainteresowań  obejmujaca 4 grupy przedszkolne "Misie", "Słoneczka", "Pszczółki", "Biedronki"

 

Przedszkola mogą prowadzić innowacje pedagogiczne, czyli nowatorskie rozwiązania programowe, organizacyjne lub metodyczne mające na celu poprawę jakości pracy placówki. Innowacja może obejmować wszystkie lub wybrane zajęcia edukacyjne, całe przedszkole lub daną grupę dzieci. Wpisuje się w nowy model pomocy psychologiczno-pedagogicznej, może rozszerzać podstawę programową wychowania przedszkolnego, aby dostosować poziom kształcenia do potrzeb i możliwości psychofizycznych dzieci. Obszarami podlegającymi innowacji są programy wychowania przedszkolnego, organizacja pracy wychowawczej i opiekuńczej, metody pracy z dzieckiem. Innowacja powinna kończyć się ewaluacją.  Przykładowe innowacje w przedszkolu:

  • w zakresie adaptacji dzieci 3-letnich do oddziału przedszkolnego,
  • w zakresie rozwijania u dzieci inwencji twórczej,
  • w zakresie organizacji procesu wczesnego wspomagania rozwoju małego dziecka
  • w zakresie metod wczesnej nauki czytania,
  • w zakresie rozwoju kompetencji społecznych u dzieci 6-letnich.

 

Koncepcja  funkcjonowania i rozwoju  Publicznego Przedszkola nr 1
w Złotowie na rok 2017-2022

  

 

 


Koncepcja  pracy przedszkola  - Co robić? i dlaczego?, aby być skutecznym
w dążeniu do określonego celu.

 

PUNKT WYJŚCIA: uznawane wartości -  wszystko, co ważne  dla  społeczności przedszkola  ujęte  w „ Katalogu Wartości Publicznego Przedszkola nr 1” :

  • · zdrowie, bezpieczeństwo  -   Zdrowy i bezpieczny przedszkolak
  • · inteligencja, mądrość, pomysłowość , aktywność, podmiotowość  - Mądry Przedszkolak
    · dobroć, uczciwość, współpraca, wzajemna pomoc,  zgoda -  Koleżeński Przedszkolak
  • · samodzielność, odwaga, odpowiedzialność, spryt, samorealizacja  - Samodzielny Przedszkolak
  • · twórczość, wrażliwość, szlachetność, dobroć, troskliwość,  wewnętrzne piękno  - Kulturalny Przedszkolak
  • · oszczędność,  dobroczynność, hojność, poszanowanie dóbr  - Przedszkolak Przyjacielem Przyrody
  • · miłość, rodzina, szacunek,  szczęście - Przedszkolak kocha swoją rodzinę i celebruje z nią tradycje
  • · miłość do ojczyzny i własnego narodu, wolność  -  Przedszkolak dobrym Złotowianinem i  Polakiem

 

CO ROBIĆ?:           MISJĄ  PRZEDSZKOLA JEST:  

„Wspomaganie  rozwoju  dzieci zgodnie z ich potencjałem i możliwościami,
w relacjach z rodzicami i środowiskiem.
Zapewnienie  pełnej opieki, wychowania  i nabywania umiejętności w warunkach akceptacji i bezpieczeństwa”

  • Respektowanie praw dziecka i upowszechnianie wiedzy o nich.
  • Indywidualizacja procesu opieki, wychowania, nauczania.
  • Budowanie dziecięcej wiedzy o świecie społecznym, przyrodniczym i technicznym.
  • Umożliwienie dziecku odkrywania własnych możliwości, sensu działania oraz gromadzenia doświadczeń
  • Wydobywanie potencjału twórczego każdego dziecka oraz kształtowanie postaw estetycznych
  • Wpajanie pozytywnych wartości społecznych i moralnych na drodze prowadzącej do prawdy, dobra i piękna.
  • Wspieranie dziecka w  osiągnięciu dojrzałość do podjęcia nauki na pierwszym etapie edukacji.
  • Wspomaganie  w rozwijaniu umiejętności i uzdolnień.
  • Włączanie i wspieranie dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych, w tym dzieci
    z różnymi rodzajami niepełnosprawności.
  • Pełnienie funkcji doradczej i wspierającej działania wychowawcze.
  • Włączanie rodziców w  współorganizowanie życia przedszkola,  czynne uczestniczenie
    w jego przedsięwzięciach.

 

                                      WIZJA PRZEDSZKOLA

  • Przedszkole jest placówką  bezpieczną  oraz  przyjazną dzieciom, rodzicom
    i pracownikom.

  • Przedszkole jest placówką innowacyjną, nowoczesną, skuteczną i twórczą na miarę XXI wieku i potrzeb dzieci.

  • To miejsce, gdzie dzieci w sposób swobodny mogą wyrażać emocje, uczyć się zasad społecznego współżycia i rozwijać w sposób wszechstronny.

  • Przedszkole to miejsce dla każdego dziecka, zarówno zdrowego jak i z deficytami rozwojowymi.

  • To miejsce, gdzie na zasadach równości i poszanowania wolności drugiej osoby realizowane są indywidualne potrzeby każdego podopiecznego.

  • Przedszkole rozwija u dzieci poczucie własnej wartości, by bez ograniczeń mogły podejmować aktywność na każdym etapie swojego życia.

  • Przedszkole tworzy dzieciom możliwość samorealizacji, pracy z rówieśnikami, kreatywnego myślenia, działania  i przeżywania, uczestniczenia w ciekawych zajęciach, poznawania otaczającej rzeczywistości z zachowaniem wartości uniwersalnych: dobra, prawdy i piękna.

  • Realizowany system wychowawczy i działania edukacyjne będą sprzyjać wyzwalaniu aktywności własnej dzieci, rozwijać ich zainteresowania i służyć osiąganiu przez nie gotowości szkolnej na wysokim poziomie.

  • Programy realizowane w przedszkolu będą zgodne z obowiązującą podstawą programową oraz będą dostosowane do potrzeb i możliwości dzieci

  • Działania edukacyjne będą ukierunkowane na  harmonijny  rozwój osobowości dzieci,  na stwarzanie warunków do twórczości i kształtowania samodzielności.

  • Przedszkole umożliwia wyrównywanie szans edukacyjnych wszystkim dzieciom.

  • Przedszkole współpracuje  z instytucjami i organizacjami działającymi w środowisku lokalnym

  • Przedszkole posiada wykwalifikowaną, kompetentną, zaangażowaną i odpowiedzialną kadrę pedagogiczną.

  • Pracownicy przedszkola są zaangażowani w pracę przedszkola i konsekwentni w działaniu.

  • Rodzice są partnerami uczestniczącymi w życiu przedszkola.

  • Przedszkole promuje swoje osiągnięcia i wartość wychowania przedszkolnego.

  • Przedszkole cieszy się bardzo dobrą opinią w środowisku lokalnym. 

 

CEL DĄŻEŃ:   Wyposażenie dzieci  w  wiedzę, umiejętności i postawy, aby przygotować  je  do szkoły i dorosłego życia w świecie, którego nie jesteśmy w stanie przewidzieć i rozmaitych ról, które będą w nim odgrywać.

 

MODEL ABSOLWENTA PUBLICZNEGO PRZEDSZKOLA NR 1

Przedszkolak
:  
· Zdrowy i bezpieczny
· Mądry
· Koleżeński
·  Samodzielny
· Kulturalny
· Kochający  swoją rodzinę i celebrującym  z nią tradycje
· Dobry Złotowianin  i  Polak

Przedszkolak, który jest:

Twórczy, radosny i ciekawy świata, co oznacza, że:
- jest otwarty na nowe doświadczenia, eksperymentuje,
- potrafi słuchać siebie i innych,
- dobrze się bawi, czerpie radość z przebywania w grupie rówieśniczej, potrafi współdziałać,
- często pyta zaspakajając własną ciekawość,
- ma poczucie własnej wartości.

Uczciwy i prawdomówny, co oznacza, że:
- jest życzliwy i koleżeński,
- jest szczery i prawdomówny,
- szanuje własność swoją i innych,
- rozumie, że nie należy realizować własnych potrzeb kosztem cudzych praw i interesów,
- jest wrażliwy i opiekuńczy.

Odpowiedzialny i obowiązkowy, co oznacza, że:
- zna i stosuje prawa i obowiązki wynikające z roli dziecka w przedszkolu oraz w rodzinie,
- jest odpowiedzialny za własne postępowanie,
- stara się rozumieć innych,
- dba o higienę swoją i środowiska,
- unika zagrożeń.

Samodzielny i zaradny, co oznacza, że:
- jest aktywny w przedszkolu i domu rodzinnym,
- planuje swoje działanie,
- potrafi korzystać ze swojej wiedzy,
- jest samodzielny w codziennych czynnościach.

• Kulturalny i tolerancyjny, co oznacza, że:
- zna i stosuje zasady kulturalnego zachowania się w różnych sytuacjach,
- nie używa słów obraźliwych i wulgarnych,
- szanuje innych ludzi, także „sprawnych inaczej” starając się nie urazić ich swym zachowaniem,
- okazuje szacunek dla symboli narodowych i religijnych.

Krytyczny wobec siebie i innych, co oznacza, że:
- potrafi ocenić różne sytuacje i adekwatnie się do nich zachować,
- rozumie konsekwencję swojego postępowania,
- odróżnia fikcję od świata realnego,
- nie jest obojętny wobec niewłaściwych zachowań rówieśników, stara się kulturalnie zwracać
  innym uwagę,
Ma miłe wspomnienia z pobytu w przedszkolu i odwiedza je.

 

 

    KIERUNKI  DZIAŁANIA  I  ROZWOJU - PRIORYTETY

Priorytety do planu rocznego przedszkola wynikające z polityki oświatowej na rok szkolny 2017/2018:

  •  Wdrażanie   nowej podstawy programowej.
  • Kształtowanie postaw dzieci. Wychowanie do wartości.
  •  Podniesienie jakości edukacji matematycznej i przyrodniczej.
  •  Organizacja pomocy  psychologiczno-pedagogicznej. 

 

Strategiczne  obszary

Podobszary

  •  ZARZĄDZANIE

 

 

 Organizacja i zarządzanie.

Współpraca z organem  prowadzącym, nadzoru pedagogicznego, związkami zawodowymi.

  •  DYDAKTYKA

Organizacja i przebieg procesu kształcenia, efekty kształcenia.

Rozwój zainteresowań.

  • WYCHOWANIE

Opieka i wychowanie.

  • KADRA

 Kwalifikacje.

Kompetencje, doskonalenie, wymiana doświadczeń nauczycieli.

  •  BAZA

Stan techniczny.

Wyposażenie.

 

ZARZĄDZANIE

  • Wdrażamy  nową  podstawę programową , dostosowujemy działania i dokumenty  przedszkola
    -  opracowanie do 30 listopada 2017r. nowego Statutu Przedszkola.
  • Realizujemy politykę oświatową państwa.
  • Zatrudniamy nauczyciela  z uprawnieniami do nauki języka angielskiego.
  • Zwiększamy  rolę  rodziców i społeczności lokalnej w działaniach przedszkola.
  • Inspirujemy nauczycieli do  podejmowania nowatorskich działań i  innowacji.

DYDAKTYKA

  • Tworzymy przyjazny, sprzyjający uczeniu się klimat oraz  nowatorskie rozwiązania. 
  • Stosujemy przede wszystkim metody badawcze, poszukujące i praktyczne wyzwalające aktywność twórczą dzieci.

WYCHOWANIE

  • Wykorzystujemy naturalne sytuacje wychowawcze w celu rozwijania u dzieci umiejętności zgodnego współżycia i współdziałania z rówieśnikami oraz najbliższym środowiskiem.
  • Rozszerzamy  możliwości do podejmowania przez dzieci różnych form  aktywności przy współpracy z rodzicami i instytucjami.

KADRA

  • Inspirujemy nauczycieli do zdobywania kwalifikacji z języka angielskiego, metody 
    Dobrego Startu  oraz metody W. Sherborne.
  •  Inspirujemy nauczycieli do doskonalenia zawodowego w zakresie nowatorskich działań
    i innowacji.

 BAZA

  • Tworzymy osobny  gabinet  do zajęć  logopedycznych i rewalidacyjnych.
  • Wzbogacamy posiadaną  bazę materialno – dydaktyczną.
  • Wzbogacamy wyposażenie ogródka przedszkolnego o zadaszenie piaskownic, ławki, kosze do gry i stałe kosze na śmieci.
                

KIERUNKI WSPÓŁPRACY Z RODZICAMI:

1.      Budowanie dobrej komunikacji z rodziną.

  • Dbanie  o różnorodne formy komunikacji z rodzicami
    - zapraszanie rodziców na zebrania, zajęcia otwarte, imprezy i uroczystości przedszkolne,
     - umówione spotkania indywidualne  w przedszkolu
    - telefon: rozmowy, SMS-y
    - tablica ogłoszeń w przedszkolu

         - internetowe kanały komunikacji: e-maile, czaty, strona internetowa.

  • Diagnoza preferencji rodziców w kwestii współpracy i komunikacji z przedszkolem.
  • Dbanie,  by „nowi” rodzice uzyskali wszelkie potrzebne informacje na temat funkcjonowania przedszkola tak szybko, jak to możliwe.
  • Dbanie  w przedszkolu  o udostępnienie rodzicom następujących rodzajów spotkań:

        - spotkania indywidualne z dyrektorem przedszkola  i przyszłym wychowawcą  dziecka,                  

        - dzień otwarty,

        - wydarzenia przedszkolne (np. piknik rodzinny, festyn, itd.),

       - przewodnik po przedszkolu (np. do pobrania z przedszkolnej strony internetowej).

  • Zorganizowanie spotkania integracyjnego w grupie przedszkolnej  na początku roku szkolnego (może to być spotkanie poza przedszkolem, z udziałem dzieci i rodziców).
  • Dbanie o zaproszenie wszystkich rodziców na zebranie i przypomnienie o jego terminie przy pomocy kilku kanałów komunikacyjnych.
  • Dbanie  o świadomość dążenia do jednego celu

         - przygotowanie,  modyfikowanie  i realizowanie we współpracy z rodzicami koncepcji  pracy przedszkola.

  • Skuteczne rozwiązywanie sytuacji trudnych.

2. Włączenie rodziców w działania przedszkola.

  • Zachęcanie do zaangażowania i dawanie konkretnych propozycji działań zamiast formułowania ogólnych wymagań.

  • Indywidualizowanie pracy z rodzicami.

  • Zachęcanie rodziców do angażowania się, proponowanie, nie upominanie i nie wymaganie.

  • Dbanie o zaangażowanie ojców.

  • Sprawdzenie, jakie oczekiwania mają rodzice wobec przedszkola.

  • Ustalenie  z rodzicami, jakie są oczekiwania przedszkola wobec nich.
  • Tworzenie  okazji do częstszego pojawiania się rodziców w przedszkolu.
  • Stworzenie  w przedszkolu  przyjaznej przestrzeń dla rodziców.
  • Stworzenie rodzicom odpowiednich warunków do współdecydowania.
  • Dbanie o autentyczne konsultowanie z rodzicami różnych dokumentów.           

 

 

 

« Powrót

Przedszkole nr 1 w Złotowie

ul. Grochowskiego 14, 77-400 Złotów
NIP: 767-169-88-76
tel. +48 67 263 3358
E-mail: p1@przedszkola-zlotow.pl