Strona główna
Serdecznie witamy! break

       25 zasad bezpiecznych wakacji

                                       Znalezione obrazy dla zapytania wakacje wypoczynek dzieci

Wakacje to okres, w którym znajdujemy czas na zabawę, relaks i drobne szaleństwa. Nie mamy obowiązków związanych ze szkołą i nauką, więc możemy bez ograniczeń planować najróżniejsze przygody, w których będziemy brać udział. Niektórzy spotykają się z przyjaciółmi i wspólnie świetnie się bawią, inni wybierają się na rodzinne wyjazdy. Nikt nie siedzi w domu, kiedy za oknem mamy słoneczną, piękną, zachęcającą do wyjścia pogodę. Jednak wszyscy musimy pamiętać, że dobra zabawa nie zwalnia nas z obowiązku dbania o swoje i innych bezpieczeństwo. Jak powinniśmy postępować, aby wakacje zawsze kojarzyły nam się z samymi przyjemnościami? Wystarczy wykazać zdrowy rozsądek i pamiętać o kluczowych zasadach bezpieczeństwa.

                                                               

 

  1. Zawsze informuj rodziców, gdzie i z kim przebywasz. Przekaż im także, o której godzinie zamierzasz wrócić.
  2. Noś ze sobą numer telefonu do rodziców.
  3. Pamiętaj o zasadach bezpiecznego przechodzenia przez jezdnię – przechodź na pasach dla pieszych i na zielonym świetle.
  4. Do zabawy wybieraj zawsze miejsca oddalone od jezdni.
  5. Zawsze zapinaj pasy w samochodzie.
  6. Nie rozmawiaj z obcymi.
  7. Poinformuj rodziców, gdyby ktoś Cię zaczepiał.
  8. Nie oddalaj się z nieznajomymi, nie wsiadaj z nimi do samochodu.
  9. Nie bierz słodyczy ani innych prezentów od obcych.
  10. Pamiętaj o numerach alarmowych. W razie potrzeby dzwoń i wezwij pomoc.
  11. Kąp się tylko w miejscach do tego przeznaczonych, na strzeżonych i bezpiecznych kąpieliskach.
  12. Nie wchodź do wody bez opieki osoby dorosłej.
  13. Nie pływaj w czasie burzy, mgły, gdy wieje porywisty wiatr.
  14. Pamiętaj o ochronie przed słońcem. W czasie upałów pij dużo wody i zawsze noś nakrycie głowy. Przed wyjściem na zewnątrz posmaruj się kremem z filtrem.
  15. Zadbaj o właściwy ubiór – strój z elementami odblaskowymi, kask ochronny podczas jazdy na rowerze czy odpowiednie buty w czasie wycieczki w góry.
  16. W górach nie wyruszaj w trasę, jeśli widzisz, że nadchodzi burza.
  17. Szukaj bezpiecznego schronienia podczas burzy.
  18. Podczas górskich wycieczek nie schodź ze szlaku.
  19. Nie oddalaj się bez pytania od rodziców – w nowych miejscach łatwo się zgubić.
  20. Po każdym wyjściu z miejsc zalesionych dokładnie sprawdź skórę na obecność kleszczy.
  21. Uważaj na rośliny, na których się nie znasz. Niektóre jagody, liście czy grzyby są trujące.
  22. Podczas spacerów po lesie stosuj preparaty odpędzające owady i kleszcze.
  23. Nie rozpalaj ogniska w lesie.
  24. Nie baw się z obcymi zwierzętami. Nawet przyjaźnie wyglądający pies czy kot może Cię ugryźć, gdy spróbujesz go pogłaskać.
  25. Bądź rozsądny i zachowaj umiar we wszystkim, co robisz.

                                              Znalezione obrazy dla zapytania wakacje wypoczynek dzieci

 

Aby lepiej zapamiętać zasady bezpieczeństwa, na koniec przedstawiamy kilka z nich w bardziej humorystyczny sposób:

  1. Numer 112 znamy i w razie potrzeby go wybieramy.
  2. Jeśli kogoś nie znamy, na pewno z nim nie rozmawiamy.
  3. Gdy na plaży przebywamy, od mamy się nie oddalamy.
  4. W górach po szlaku chodzimy, wtedy nie zbłądzimy.
  5. Gdy na słońcu przebywamy, czapkę lub kapelusz zakładamy.

  

Życzymy udanych wakacji!            Znaleziony obraz

                                                              

 

    Ospa wietrzna

prof. dr hab. n. med. Bogumiła Milewska-Bobula, dr med. Bożena Lipka
Ospa wietrzna
Fot. 123RF

Co to jest ospa wietrzna i jakie są jej przyczyny?

Jest to choroba zakaźna wywołana przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca (Varicella-zoster virus – VZV). Źródłem zakażenia jest chory człowiek. Choroba jest niezwykle zaraźliwa. Wirus przenosi się drogą kropelkową oraz z ruchem powietrza na odległość do kilkudziesięciu metrów – stąd nazwa ospa wietrzna. Zakaźna jest także treść pęcherzyków ospowych. Człowiek chory zakaża osoby z otoczenia 1–2 dni przed pojawieniem się charakterystycznej wysypki, przestaje zaś zakażać dopiero wówczas, gdy wszystkie pęcherzyki przyschną, a strupki odpadną, co trwa około tydzień. Okres wylęgania, czyli czas, jaki upływa od chwili wtargnięcia wirusa do organizmu do wystąpienia pierwszych objawów choroby, waha się od 10 do 21 dni, średnio 14 dni (może ulec wydłużeniu do 28 dni u osób ze zmniejszoną odpornością).

Choroba dotyczy głównie dzieci i najczęściej przebiega łagodnie, jednak ostatnio obserwuje się zwiększenie liczby zachorowań wśród młodzieży i osób dorosłych, u których przebieg zakażenia jest cięższy i większy jest odsetek powikłań.

Najczęstszym powikłaniem jest nadkażenie bakteryjne wykwitów ospowych, często prowadzące do powstawania blizn. Rzadsze, ale bardziej groźne powikłania, to: zapalenie płuc, ucha środkowego, mięśnia sercowego, opon mózgowo-rdzeniowych, mózgu, móżdżku. U noworodków i osób z niedoborami odporności choroba może mieć skutek śmiertelny. Szczególnie niebezpieczne jest rowanie kobiety ciężarnej, gdyż może doprowadzić do zakażenia płodu.

Po przechorowaniu ospy wytwarza się trwała odporność. Jednak wirus pozostaje do końca życia w stanie utajenia w zwojach nerwowych i pod wpływem nieswoistych bodźców, zwykle osłabienia odporności, może się uaktywnić, wywołując półpasiec. Choroba ta występuje głównie u ludzi starszych, cechuje się znaczną bolesnością zajętych obszarów (neuralgia) i tendencją do przewlekania się. Wykwity skórne pojawiają się lokalnie wzdłuż obszarów unerwienia, najczęściej na klatce piersiowej lub twarzy i dotyczą zwykle jednej strony ciała. Niebezpieczne jest zajęcie narządu wzroku lub słuchu.

Uwaga

Kontakt z osobą chorą na półpasiec również grozi zachorowaniem na ospę!

Jak często występuje ospa wietrzna?

Ospa wietrzna jest najczęstszą chorobą zakaźną wieku dziecięcego. Szacuje się, że zakażonych jest nawet do 95% populacji. W Polsce każdego roku notuje się około 200 tys. zachorowań. Jednak w związku z wprowadzeniem szczepień przeciwko ospie można przewidywać, że liczba osób podatnych na zakażenie, a zatem i odsetek zachorowań, będzie się sukcesywnie zmniejszać.

Jak się objawia ospa wietrzna?

Ryc. Pęcherzyki ospy wietrznej(fot. Public Health Image Library)

Choroba zaczyna się gorączką, bólem głowy, złym samopoczuciem. Następnie, zwykle w 2. dobie gorączki, pojawia się wysypka. W kilku rzutach kolejno powstają plamki, grudki, a następnie pęcherzyki, które przysychają w krosty. Przemiana wykwitów trwa zwykle do 7 dni. Wysypka jest rozsiana na całym ciele. Towarzyszy jej nasilony świąd skóry. Drapanie może powodować nadkażanie wykwitów i powstawanie blizn. U noworodków z ospą wrodzoną (występuje sporadycznie) obserwuje się zaburzenia rozwoju, małą urodzeniową masę ciała, objawy neurologiczne (małogłowie, wodogłowie, zapalenie mózgu, opóźnienie rozwoju ruchowego i umysłowego), wady gałek ocznych (małoocze, zaćma, zanik nerwów wzrokowych powodujący ślepotę, zapalenie siatkówki), bliznowate zmiany skórne, niedorozwój kończyn. Zachorowanie matki kilka dni przed porodem lub po porodzie jest bardzo niebezpieczne dla noworodka, u którego może się rozwinąć wirusowe zakażenie wielonarządowe o ciężkim przebiegu.

Co robić w razie wystąpienia objawów?

Z chwilą wystąpienia objawów należy się zgłosić do lekarza. Istotny jest stały kontakt z lekarzem i świadomość powikłań grożących choremu. Lekarz decyduje o konieczności zastosowania leku przeciwwirusowego oraz o ewentualnej hospitalizacji pacjenta.

Jak lekarz stawia diagnozę?

Zmiany skórne występujące w przebiegu ospy wietrznej i półpaśca są na tyle charakterystyczne, że ustalenie rozpoznania zwykle nie nastręcza trudności. Możliwe jest wykonanie badań serologicznych, izolacja wirusa z płynu pobranego z pęcherzyków ospowych (hodowla tkankowa) oraz wykrywanie materiału genetycznego wirusa techniką PCR.

Jakie są sposoby leczenia?

W ostrym okresie choroby zalecane jest leżenie w łóżku. W ospie o łagodnym przebiegu stosuje się zwykle tylko leczenie objawowe, mające na celu obniżenie gorączki i złagodzenie świądu. Dostępne są preparaty do stosowania miejscowego działające osuszająco i przeciwświądowo, jednak mogą one sprzyjać nadkażeniom bakteryjnym. Kąpiele przynoszą ulgę i powinny być stosowane codziennie. W postaciach choroby o cięższym przebiegu oraz u osób z obniżoną odpornością stosuje się acyklowir, który uniemożliwia podziały i namnażanie się wirusa i przez to skraca i łagodzi przebieg choroby. W wybranych przypadkach stosowana jest swoista immunoglobulina (czyli przeciwciała). Chorzy, u których wystąpią powikłania oraz osoby z zaburzeniami odporności, wymagają hospitalizacji i leczenia specjalistycznego.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?

U osób ze sprawnym układem odporności następuje samoistne wyleczenie, jednak wirus nie ulega eliminacji z organizmu, pozostając w stanie utajenia. Możliwa jest zatem reaktywacja, zwykle po wielu latach, w postaci półpaśca. Następstwem przebycia ospy mogą być blizny w miejscu wykwitów ospowych, zwłaszcza jeśli doszło do nadkażenia bakteryjnego. W przypadku powikłań mogą wystąpić trwałe następstwa, głównie kardiologiczne i neurologiczne. Najpoważniejsze konsekwencje obserwuje się w zakażeniu wrodzonym, które może prowadzić do ciężkiego kalectwa. U osób z obniżoną odpornością przebieg choroby może być nawet śmiertelny.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?

Nie jest wymagany dalszy nadzór medyczny u osób, u których ospa przebiegała typowo i bez powikłań. Chorzy, u których wystąpiły powikłania lub przebieg choroby był ciężki i spowodował uszkodzenia narządowe, wymagają dalszej specjalistycznej kontroli medycznej, w tym neurologicznej, kardiologicznej, okulistycznej oraz rehabilitacji medycznej.

Co robić, aby uniknąć zachorowania?

Istnieje skuteczna szczepionka chroniąca przed zakażeniem. W niektórych krajach (Stany Zjednoczone, wybrane kraje europejskie) szczepienie przeciwko ospie wietrznej jest obowiązkowe. W Polsce jest to szczepienie zalecane dla wszystkich, którzy jeszcze nie chorowali, szczególnie zaś dla dzieci z ostrą białaczką limfoblastyczną w okresie remisji. Jeżeli szczepienie zostanie wykonane w ciągu 72 godzin po kontakcie z osobą chorą, może ochronić przed zachorowaniem lub złagodzić przebieg choroby. Chorzy na ospę powinni być separowani, aby nie rozprzestrzeniać infekcji. W placówkach zamkniętych (szpitale, domy opieki) zaleca się izolowanie chorych i separowanie osób, które się z nimi kontaktowały. Osobom z kontaktu, u których istnieje duże ryzyko powikłań oraz noworodkom matek chorych w okresie okołoporodowym, podaje się swoistą surowicę zawierającą przeciwciała ochronne. U kobiet planujących ciążę, które nie przechorowały ospy, zaleca się szczepienie, pamiętając, że przez 3 miesiące po podaniu szczepionki nie powinny zachodzić w ciążę.

 

Wiosenne kichanie czyli alergie u dzieci

Alergia u dzieci, wiosna początki  kichania u dzieciNadeszła wiosna a wraz z nie chęć na długie spacery. Niestety nasz malec nie czuje się najlepiej, wciąż kicha, ma kaszel i boli go gardło. Czyżby kolejne przeziębienie? A może to jednak alergia.Objawy uczulenia na pyłki są bardzo podobne do przeziębienia. Charakterystyczne jest jednak w alergii na pyłki kwiatowe to, że objawy te pojawiają się kiedy wychodzimy na spacer i nasilają gdy obok jest kwitnąca łąka, drzewa lub kwiaty. Po powrocie do domu stan malca znacznie się poprawia. Alergie możemy również podejrzewać, kiedy objawy pojawiają się cyklicznie, mniej więcej o tej samej porze roku.

Co to jest alergia?

Alergia jest to stan nadwrażliwości organizmu na pewne substancje, które znajdują się w powietrzu, w pokarmach, w bakteriach i wewnątrz organizmu W zasadzie alergenem może być każda substancja, z którą organizm ma kontakt.Przyczyna alergii są zarówno substancje naturalne jak i syntetyczne, co prawda nie są szkodliwe, nie zawierają toksyn i nie mają właściwości drażniących, ale u pewnej grupy osób powodują występowanie zmian chorobowych od lekkich jak katar czy łzawienie oczu, do bardzo ciężkich ataków astmy. W większości przypadków uczulenia nie zagrażają życiu, jednak niejednokrotnie bardzo je utrudniają. Alergie często są dziedziczone. Jeżeli występują one u obojga rodziców, istnieje ponad 60% szansy, że dziecko tez będzie uczulone. Jednak większość alergii jest wynikiem wady układu immunologicznego, który reaguje nawet na nieszkodliwą obcą substancję tak, jak gdyby był to czynnik infekcji. Takie zachowanie układu odpornościowego nazywamy reakcją alergiczną

Pylenie roślin

Pyłki to niewielkie, mikroskopijne ziarenka, które odpowiedzialne są za zapłodnienie kwiatu innej rośliny. Dla alergika tak naprawdę żadna pora roku nie jest bezpieczna, niektóre rośliny zaczynają pylenie już w zimie a kończą próżną jesienią Najbardziej jednak niebezpieczny jest okres od kwietnia do lipca. Aby chronić swój organizm przed niepożądanymi reakcjami należy kontrolować rozkwit poszczególnych roślin oraz zapoznać się bliżej z kalendarzem pylenia.

 

WYKRES PYLENIA ROŚLIN W POLSCE  autor wykresu: Jacek Raducki

Jak pomóc małemu alergikowi?

Jeżeli zaczniesz podejrzewać ze dziecko jest uczulone, powinnaś poprosić swojego pediatrę o skierowanie do alergologa. Tylko specjalista może potwierdzić twoje przypuszczenia i podjąć odpowiednie leczenie, które różni się znacznie od leczenia zwykłego przeziębienia. Większość infekcji leczy się antybiotykami, które nie spisują się w walce z uczuleniem. Osłabiają tylko układ odpornościowy dziecka, co w konsekwencji może pogorszyć tylko jego stan. Dlatego ważne jest, aby szybko zdiagnozować przyczynę niepokojących objawów u malca.

Warto jednak pamiętać, ze leki, przepisane przez lekarza nie leczą alergii, lecz jedynie usuwają objawy. Alergikiem jest się przez cale życie i jedynie można złagodzić uciążliwości z tym związane. Ty również możesz pomoc swojemu dziecku, jeżeli zastosujesz się do kilku prostych zasad:

  • po powrocie z spaceru koniecznie przemyj dziecku buzie i rączki
  • staraj się przebierać malca, często pyłki osadzają się na ubraniu
  • bierz ze sobą butelkę wody i chusteczki, aby zawsze móc przemyć twarz
  • na spacery nie wybieraj się wczesnym rankiem (7-8) lub wieczorem (17-19)
  • wakacje planuj nad morzem. Stężenie pyłków jest tam najmniejsze
  • dobrą porą na spacer jest również, gdy wcześniej padał deszcz
  • zrób test malcowi, aby dowiedzieć się, na co jest uczulony
  • Odczulanie

    Jest to metoda polegająca na stopniowym przyzwyczajaniu organizmu do alergenu. Jest uważana za skuteczną terapię w przypadku alergicznego nieżytu nosa i spojówek, atopowej astmy oskrzelowej, atopowego zapalenia skóry i alergii na jady owadów błonkoskrzydłych. Uważa się ze jest ona obecnie najskuteczniejsza metoda walki z alergią. Nie daje jednak 100% gwarancji, że pozbędziemy się uczulenia na daną substancje. Efekty nie są też widoczne od razu, terapię tą trzeba stosować przez 3-5 lat, później zaleca się podawanie przypominających dawek szczepionki. Jeżeli nasze dziecko ma naprawdę silne objawy pomyśl o odczulaniu. Skontaktuj się z specjalistą alergologiem, który stwierdzi czy mały pacjent kwalifikuje się do leczenia tą metodą. Szczepienia odczulające można podawać najwcześniej, gdy malec skończy 3 lata. Odczulanie odbywa się zawsze przed sezonem pylenia rośliny, na którą jesteśmy uczuleni. Przez 2-3 miesiące będzie podawana raz w tygodniu dawka alergenu, na który jest uczulony maluszek. Dawka ta stopniowo jest zwiększana. Odczulanie powinno być ściśle kontrolowane przez lekarza. Każde niepokojące objawy natychmiast należy zgłosić lekarzowi.

     

    Alergik w domu

    Zagrożenie dla małego alergika może kryć się również w domu. Dlatego powinno się szczególna uwagę przywiązać do wyeliminowania alergenów z domu. Bardzo łatwo się dostać małym pyłkom do mieszkania, gdzie mogą utrzymywać się nawet do czterech tygodni.

    Aby mieszkanie było bezpieczną oazą dla dziecka należy:

    • zawiesić grube firanki w oknach
    • starać się pozbyć dywanów i grubych koców oraz tapicerowanych mebli
    • jeżeli w mieszkaniu są dywany, należy pomyśleć o odkurzaczach dla alergików
    • suszyć ubrania dziecka w domu
    • wietrzyć często mieszkanie najlepiej późnym wieczorem lub po deszczu
    • dobrym zakupem jest również oczyszczacz powietrza

     

Zadbaj o odporność na wiosnę


Organizm po zimie zawsze jest osłabiony, a to z kolei wpływa na jego skłonność do przeziębień wiosną. Czy można temu zaradzić?

 

Zadbaj o odporność na wiosnę

 

Każdy człowiek ma dwie odporności. Tak zwaną odporność wrodzoną i nabytą. Na tę drugą można znacząco wpłynąć. I to na kilka sposobów.

Odżywianie – warto dbać o to, aby dieta twojego dziecka była urozmaicona i bogata w witaminy. W okresie wczesnowiosennym świeże warzywa i owoce można zastępować mrożonymi. Witaminy i wartości odżywcze dziecko powinno otrzymywać z pożywienia, nie z suplementów diety.

Ruch na świeżym powietrzu – spędzanie z dzieckiem czasu na dworze ma wpływ na hartowanie organizmu, a tym samym na jego odporność. Codzienny spacer połączy zatem przyjemne z pożytecznym. 

Higiena – czystość pomoże ustrzec przedszkolaka przed zarazkami, na które jesteśmy narażeni każdego dnia. Złe nawyki higieniczne są przyczyną wielu chorób u małych dzieci. Warto wpajać dziecku od najmłodszych lat dokładne mycie rąk. 

Badania dowodzą, że mycie rąk wodą z mydłem przez 15 sekund redukuje liczbę bakterii już o około 90 proc. Przez kolejne 15 sekund bakterie usuwane są niemal całkowicie. Zachowanie czystości to najprostsza i najbardziej skuteczna forma profilaktyki prozdrowotnej. 

Wypoczynek – a mówiąc konkretniej sen – ma ogromny wpływ na organizm. Warto dbać o to, aby dziecko miało minimum 9 godzin mocnego snu. To podstawa do zachowania zdrowia. Zmęczony organizm jest bardziej narażony na działanie bakterii. 

Oprócz odpowiedniej dawki snu, ważna jest także jego jakość. Podstawowym warunkiem wartościowego wypoczynku jest cisza, ponieważ śpiąc, jesteśmy wrażliwi na bodźce z zewnątrz, które mogą zakłócić przebieg snu. Warto również wywietrzyć pokój, w którym śpimy. W świeżym powietrzu znajduje się bowiem dużo więcej tlenu, a ten z kolei gwarantuje lepszy sen.

Z odpornością jest trochę jak z Kubą i bogiem. Jak ty jemu, tak on tobie. Dlatego warto ją wzmacniać od najmłodszych lat, przez cały rok, nie tylko w porze wczesnowiosennej, pamiętając jednak, że wiosna to jeden z tych okresów, kiedy mały organizm jest zmęczony po zimie i przez to bardziej podatny na choroby.

Napoje rozgrzewające dla dużych i małych

Kiedy na dworze panoszy się mroźna zima, naturalnie zakładamy ciepły szalik, czapkę czy rękawiczki. Jednak po dłuższym spacerze w mroźny zimowy dzień, nawet ci najcieplej ubrani wrócą do domu przemarznięci. Ciepłe skarpety, sweter czy dodatkowy grzejnik nie wystarczą by, szybko rozgrzać wychłodzony organizm. Doskonale natomiast sprawdzą się aromatyczne napoje rozgrzewające.

napoje rozgrzewająceRozgrzewające napoje są nieocenione podczas wyziębienia organizmu, przy przeziębieniach, a także w chwilach, kiedy zimowy nastój ulega obniżeniu. Niezwykły aromat i cenne właściwości zawarte w składnikach takiego napoju dodadzą nam energii i siły, a niesamowita moc rozgrzewających przypraw poprawi odporność organizmu i pomoże zwalczyć przeziębienie. Do ich wykonania potrzebujemy tylko kilku składników. Zachęcamy do wypróbowania kilku sprawdzonych przepisów na rozgrzewające napoje, które posmakują zarówno dzieciom jak i dorosłym.

Napar z imbirem, miodem i cytryną

Składniki:
- pół litra wody
- cytryna
- kawałek imbiru (4-5 cm)
- cynamon (w kawałku)
- 2 łyżki miodu

Wodę wlać do małego garnka, dodać pokrojony imbir i cynamon. Wstawić do zagotowania. Gotować ok 2-3 minuty, ostudzić. Kiedy napar będzie ciepły dodać miód i wycisnąć do niego całą cytrynę, zamieszać. Napój podawać ciepły, ale nie za gorący, by nie stracić cennych właściwości miodu.

Herbata malinowa z dodatkami

Składniki:
- litr wody
- 4 łyżeczki herbaty malinowej (dobrej jakości z samych owoców malin, ewentualnie z dodatkiem innych owoców, np. hibiskusa)
- 4 łyżki ekologicznego soku z malin (bez cukru)
- 3 goździki, cynamon w kawałku
- sok z 1/3 cytryny
- kilka plastrów pomarańczy
- 2 łyżki miodu

Herbatkę zalać gorącą wodą, dodać sok z malin, goździki i cynamon. Odczekać do momentu aż napar będzie ciepły, potem wycisnąć do środka sok z 1/3 cytryny i miód, zamieszać. Napój podawać ciepły z plasterkami pomarańczy (pomarańczę przed pokrojeniem należy dokładnie wyszorować szczoteczką).

Herbatka jabłkowo-cynamonowa

Składniki: 
- litr wody
- suszone jabłka – duża garść
- kawałek cynamonu
- kilka ziaren kardamonu
- 3-4 goździki
- kawałek imbiru
- 2 łyżki miodu

Wodę wlać do małego garnuszka, dodać garść suszonych jabłek, cynamon, ziarna kardamonu, goździki, imbir pokrojony na kawałki, pogotować ok 2-3 minuty, ostudzić. Kiedy napar będzie ciepły dodać miód, wymieszać. Napój podawać ciepły, ale nie za gorący, by nie stracić cennych właściwości miodu.

Autor: Ewa Buczkowska – dietetyk Akademii Zdrowego Przedszkolaka

Dlaczego warto czytać jadłospis w przedszkolu i szkole?

przedszkolne menuCzęść z nas w ogóle nie zwraca na niego uwagi, inni wręcz przeciwnie -przywiązują do niego bardzo dużą wagę. Mowa o jadłospisie, który jest dostępny dla każdego, na przedszkolnych i szkolnych tablicach. Czy faktycznie warto czytać menu z potrawami, które są serwowane naszym dzieciom? Czy powinniśmy się nim interesować?

Jadłospis to źródło wiedzy dla każdego Opiekuna i Rodzica. Dzięki niemu możemy dowiedzieć się, co dokładnie jest podawane naszym dzieciom do jedzenia! Poprzez dokładne przeczytanie codziennego menu, możemy stwierdzić, czy jest ono zdrowe, pełnowartościowe i po prostu smaczne. Gdy widzimy, że są tam potrawy, które nasz maluch niekoniecznie lubi, możemy spodziewać się, że odmówi ich zjedzenia i może wymagać podania większego posiłku po przyjściu do domu (oczywiście, zależy to od indywidualnego uczucia głodu i sytości każdego dziecka). Ocena jadłospisu to również okazja, by zachęcić naszą pociechę do zjedzenia konkretnych potraw bądź chociaż skosztowania produktów nielubianych. Poprzez uśmiech, wyrażenie aprobaty dla serwowanych dań i ich pozytywne skomentowanie, pokażemy maluchowi, że nam samym takiego rodzaju potrawa smakuję, że chętnie sami b

Galerie zdjęć w trakcie przygotowywania. Zapraszamy wkrótce!

« Powrót

Przedszkole nr 1 w Złotowie

ul. Grochowskiego 14, 77-400 Złotów
NIP: 767-169-88-76
tel. +48 67 263 3358
E-mail: p1@przedszkola-zlotow.pl